300 duels in Gestel 1 voor Peer Heessels

150224_peerheessels2SINT MICHIELSGESTEL – Hij was een laatbloeier, maar bleef daarna zolang floreren dat hij het alsnog tot 300 wedstrijden in het eerste elftal wist te schoppen. Peer Heessels, begin mei 38, debuteerde in 1999 in Sint Michielsgestel 1 en werd gisteren voor de bewonderenswaardige mijlpaal gehuldigd. Zijn eerste reactie? “Op naar de 500 dan maar, hè.”

Zijn beginjaren bij de senioren verliepen niet zoals die van de meeste van zijn huidige medespelers. “Iedereen ging na de jeugd naar de selectie, behalve ik”, vertelt de rechterverdediger. “Ik heb eerst bijna vier jaar in het 3e gespeeld. Toen mocht ik door een blessure van een basisspeler een paar keer invallen. Sindsdien heb ik bijna altijd in 1 gespeeld. Puur op mentaliteit, inderdaad. Ik moet het echt van m’n inzet en werken hebben, ben zeker geen Ronaldo. Maar daar houden de mensen in Gestel gelukkig wel van, haha.”

Misleid
Heessels genoot zichtbaar, toen hij gisteren voorafgaand aan de thuiswedstrijd tegen Buren in het zonnetje werd gezet. “Ik wist van niks. Nou ja, bijna van niks. Maar ik had niet verwacht dat heel m’n familie er zou zijn. Ze hadden me misleid. Het enige minpuntje was dat mijn dochters er niet bij waren. Die waren afgelopen week bij m’n ex en zijn 3 en 4, dus die hadden er toch niks aan gehad, denk ik. Het was heel mooi. Ook leuk dat m’n nieuwe vriendin – die ik sinds een halfjaar heb – en haar ouders er bij waren.”

150224_peerheessels

Niet klagen
Voorlopig is de routinier nog niet van plan te stoppen. “Op naar de 500 wedstrijden, wat mij betreft. Ik doe het nog veel te graag. De meesten stoppen omdat ze het niet meer op kunnen brengen om twee keer per week te trainen, maar dat doe ik nog heel graag. Dat komt mede doordat er in de selectie veel vrienden van me zitten.” Lichamelijk voelt Heessels zich ook nog bijna een jonge god. “Ik heb hier en daar af en toe wel wat pijntjes, maar verder ben ik nog zo fit als een hoentje. Het herstel gaat wel wat minder snel, maar ik mag niet klagen op mijn leeftijd, dacht ik zo.”

Hoort erbij
Sint Michielsgestel heeft volgens de rechtsback op dit moment een hele hechte groep. “Alleen maar eigen jongens, op Mark Schalkx na dan. Ik denk dat bijna iedereen in deze groep van het 1e en 2e vrienden zijn. Daarom klikt het ook zo goed de laatste twee seizoenen.” Zijn beste maatje is Rob van de Graaf. Die ‘gouden kerel’ deed gisteren een poging het zijn ploeggenoten nog aardig lastig te maken tegen Buren.

“We hebben het onszelf onnodig moeilijk gemaakt”, vindt Heessels. “Binnen een halfuur was het 2-0 en waren we heer en meester. Maar vlak daarna werd een zuivere penalty niet gegeven door de warrig leidende scheids en net voor rust kregen we een onterechte vrije trap tegen, die werd binnengekopt. Een halfuur voor tijd kreeg Rob rood, dus hebben we nog een halfuur met tien man gestaan. Maar zelfs toen waren we nog gevaarlijker dan zij. Wel een vervelende ploeg, dat Buren. Veel harde overtredingen en constant provoceren. Maar ja, dat hoort erbij, zullen we maar zeggen.”

Geef een reactie