Elf vragen aan… Stefan Dammers

DEN BOSCH/VUGHT – Al jarenlang is Stefan Dammers (46) een bekend gezicht op de regionale velden. Als bondsscheidsrechter floot hij op nagenoeg alle sportparken en daarnaast is hij ook bij verschillende verenigingen in de buurt actief (geweest) om het scheidsrechtersvak te promoten. Deze week komt het COVS-lid aan het woord in onze bekende rubriek.

Naam: Stefan Dammers, maar velen kennen mij als scheidsie.
Geboren: Op 5 augustus 1972 in Den Bosch.
Clubs: Ik heb vanaf mijn zesde bij Beatrix ’63 gevoetbald, dat is later overgegaan in BLC. Maar ik ben daarna bij veel clubs in en rondom Den Bosch als verenigingsscheidsrechter of als praktijkbegeleider geweest. Momenteel begeleid ik bij Emplina en Real Lunet enkele nieuwe scheidsrechters.
Positie: Als het maar binnen de lijnen is. Zodra ik gras onder mijn voeten voel, gaat er een knop om en probeer ik alles eruit te halen wat erin zit. Als scheidsrechter wil ik altijd zo dicht mogelijk bij de situatie zijn.
Dagelijks leven: Ik woon als echte Bosschenaar sinds tien jaar in Vught, samen met mijn vriendin Tamara en onze drie kids Dewi, Nordin en Iza. Gelukkig staan zij nog steeds achter mijn mooie hobby. Ik werk sinds kort bij Van Lent in Oss en mijn hobby is alles rondom voetbal en mijn kinderen.

  1. Sterkste/zwakste punt: Mijn gedrevenheid is mijn sterkste punt. Of het nou de voorbereiding op een wedstrijd is of het bijhouden van de spelregelkennis, ik wil altijd volledig op de hoogte zijn. Verder probeer ik mijn kennis en ervaring zoveel mogelijk door te geven aan nieuwe (verenigings)scheidsrechters. Daar ben ik dan ook een soort van vraagbaak voor. Mijn zwakste punt is dat ik mijn mond niet kan houden. Zelfs na 22 jaar reageer ik nog steeds te snel verbaal op situaties, waar ik beter mijn mond kan houden en door kan lopen.
  2. Kunst- of natuurgras: Hoewel het kunstgras steeds beter wordt, heeft natuurgras nog steeds mijn voorkeur. Er zijn helaas nog teveel kunstgrasvelden waar het – zodra het wat warmer wordt – erg benauwd op wordt en flink gaat stinken. Als ik een sportpark op kom gelopen en ik zie een ‘echt’ grasveld, dat er als een biljartlaken bij ligt, met mooie rechte lijnen, dan word ik echt vrolijk.
  3. Kleur voetbalschoenen: Ik draag zelf al jaren Adidas Copa Mundial met multi-nop. Gezien de ontwikkelingen zie ik het er nog van komen dat ook scheidsrechters op andere kleurtjes hun wedstrijden gaan fluiten. Maar mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar gewoon zwarte kicksen, ook voor spelers.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Het mooiste sportpark is voor mij dat van OJC Rosmalen. Door inzet van de vele vrijwilligers is het daar altijd prettig om te komen. Het is goed bereikbaar, goed onderhouden en het straalt echt voetbal uit dat leeft.
  5. Mooiste voetbalmoment: Toen ik een jaar of 13 was, mochten wij een voorwedstrijd spelen bij FC Den Bosch tegen PSV. Maar doordat de spelersbus van PSV vertraging had, schoof alles een uur op. Met het gevolg dat wij voor een bomvolle Vliert mochten spelen, met toen nog meer dan 20.000 toeschouwers. Als scheidsrechter heb ik door de jaren heen vele hoogtepunten gekend. Of het nou een mooie derby was of kampioenswedstrijd, ik blijf ervan genieten.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Wat mij echt is bijgebleven, is dat ik een speler van Dongen, die al diverse malen om niets gillend naar de grond ging, bij een op het oog onschuldige botsing liet liggen. Zelfs zijn eigen trainer werd boos op hem. Maar hij bleef liggen en raakte in shock. Achteraf bleek dat zijn heup uit de kom was geraakt en hij werd met de ambulance afgevoerd.
    Als dieptepunt ervaar ik het dat er de laatste jaren zo weinig nieuwe, jonge scheidsrechters bijkomen. Er wordt steeds sneller van hen verwacht dat ze alles aan kunnen en dat is vaak meteen het einde voor de meesten.
  7. Opvallendste teamgenoot: Dat is zeker Jordy de Goeij. Als er een feestje is, dan is hij erbij en na het nodige bier probeert hij ook nog te gaan zingen. Hij was behoorlijk op weg om de nieuwe Roelof Luinge te worden, maar is het net niet geworden. Zo floten wij eens een internationaal toernooi en kwam hij ’s morgens met een flinke kater aanzetten. Was hij met een stel Denen op pad geweest en moest hij natuurlijk weer het licht uitdoen.
  8. Voetbalhumor: Diezelfde Jordy heeft lang in het mascottepak van TOP Oss gezeten, Ozzy. Ook bij de opening van een groot toernooi zat hij hierin. Toen hebben wij een elftal wijsgemaakt dat er een lekker wijf in dat pak zat en heeft hij toch wel even flink moeten lopen. Maar hij kon het natuurlijk niet winnen. De gezichten van die spelers spraken boekdelen toen de kop van Jordy tevoorschijn kwam.
  9. Wat wil je nog bereiken: Het zou fijn zijn als er weer meer scheidsrechters bij komen. Op dit moment ben ik zelf alleen op clubniveau bezig om scheidsrechters te begeleiden. Als ik dan zie dat er bij een cursus toch weer jongens en meisjes zijn die verder willen, word ik vrolijk. Zolang ik mijn steentje bij kan blijven dragen, zal ik dat zeker doen.
  10. Beste speler uit de regio: Dat is en blijft voor mij Sam Nahumury, al is die nu gestopt. Toen hij bij Zwaluw VFC voetbalde, vond ik hem altijd de meest ondergewaardeerde speler uit de regio. Met zijn capaciteiten had hij zeker op een veel hoger niveau kunnen spelen.
  11. Opvallendste regioclub: Real Lunet is zeker een vereniging die aan de weg timmert. Het eerste heeft promotie naar de 1e klasse maar net misgelopen en met het opzetten van een eigen voetbalacademie is het te hopen dat de club ook aan de onderkant gaat groeien. Verder is het natuurlijk geweldig dat sv BLC weer een bloeiende vereniging is geworden, daar is het toch begonnen voor mij.  En het is natuurlijk mooi dat wij scheidsrechters dankzij alle multimedia gemakkelijk met elkaar kunnen communiceren. Zonder elkaar vaak te kunnen zien, heb je wel veel contact met elkaar.
Dit bericht is geplaatst in Elf vragen aan, Overig. Bookmark de permalink.

Geef een reactie