Het is teveel voor Jurgen van Puijenbroek

SCHIJNDEL – Na tien seizoenen voetballen in het eerste elftal van Avanti’31 heeft voormalig aanvoerder Jurgen van Puijenbroek (30) definitief afgezwaaid. “Ik heb een gezinnetje, artrose in m’n enkels en het is tegenwoordig allemaal zóveel dat er eigenlijk nooit meer een vrij weekend bij was.” 073voetbal.nl blikt nog één keer met hem terug.

Maar liefst 26 competitiewedstrijden en dan nog de voorbereiding en beker. Van Puijenbroek is een voetballiefhebber, maar voor hem mag het allemaal wel wat minder, zo vertelt hij: “Laatst zei Nick van Bijsterveld, als ik me niet vergis, het ook al op jullie site. Óf minder teams in de competitie, óf de bekerwedstrijden weer in één week doorknallen en eerder beginnen aan competitie. Het is zoveel momenteel. Teveel, wat mij betreft. Dat was wel echt een grote reden om te stoppen.”

Het laatste seizoen was hij er nog maar weinig bij in verband met blessures. Maar tijdens alle voorgaande jaren genoot hij wel met volle teugen. “Mooi dat we volgens mij op twee seizoenen na altijd tot aan de laatste speeldag speelden voor nacompetitie. En we haalden het ook vaak. Eén keer moesten we strijden voor handhaving, toen degradeerden we naar de 3e klasse. Maar we speelden ook vijf of zes keer voor promotie.”

Trampoline dunken
Toch was het lang niet alleen maar genieten. “Veel blessures”, sipt de controleur nog maar eens. “Vooral kruisbandletsel en artrose in mijn enkels. Sommige andere blessures zijn ontstaan door mezelf, zeg maar.” Er verschijnt direct een weinig verhullende lach op zijn gezicht. “Wat ik daarmee bedoel? Nou, op de training keepen en dan mijn duim breken bijvoorbeeld. Of, zoals dit seizoen nog gebeurde, tijdens een sprintoefening over de boarding springen en dan twee maanden niet kunnen voetballen omdat er botsplinters los waren getrokken in mijn knie. En ik ben ook een keer met vrienden gaan zaalvoetballen, waarbij ik op het einde toch nog even ging trampoline dunken en daarbij mijn enkel brak.”

Mooie ambiance
Het fijnst vindt Van Puijenbroek dat er in die tien jaar Avanti 1 altijd een vriendenteam stond. “Het bereiken van de halve finale van de beker was ook echt gaaf. En doordat ik op dat moment van mijn enkelbreuk terugkwam, mocht ik ook de bekerfinale met het tweede spelen. Die wonnen we, voor super veel publiek.”

Met veel plezier denkt onze gesprekspartner eveneens terug aan het trainingskamp in Albufeira, waar de selectie van Avanti’31 in de winter eens vertoefde. “Schitterend was dat. En voor het Schijndelse voetbal is het natuurlijk mooi dat de derby er sinds twee jaar weer is. Die geeft altijd een mooie ambiance, waar beide verenigingen hun aandeel in hebben. Jammer dat ik dat niet meer meemaak als speler. Natuurlijk ga ik het spelletje missen. Maar ik kijk terug op een mooie tijd, waar ik heel Avanti – bestuur, supportersvereniging, vrijwilligers, publiek en alle andere mensen – heel erg voor wil bedanken.”

Foto: Piet van Vorstenbosch
Dit bericht is geplaatst in Avanti'31. Bookmark de permalink.

Geef een reactie