Nooit meer met tegenzin trainen

BERLICUM – Het cijfer 30 geeft de leeftijdsteller van Gijs van der Voort pas aan. Toch heeft de BMC-middenvelder besloten te stoppen met voetballen in een standaardteam. “Veel te vroeg? Misschien wel. Maar als ik met tegenzin naar trainingen ga en weinig tot geen motivatie meer heb, dan moet ik keuzes maken natuurlijk.”

Hij merkte het al wat langer aan zichzelf. “Ook al bij HVCH. Toen kon ik nog mooi terug naar BMC en hoopte ik dat dat een impuls zou geven. Maar afgelopen jaar merkte ik het opnieuw. Vandaar dat ik dus heb besloten ermee te stoppen. Ik ga in een vriendenteam voetballen bij BMC. Samen met Nick Kerkhof, die ook stopt bij de selectie. Hij staat er een beetje hetzelfde in.”

Desgevraagd neemt Van der Voort ons nog een keer mee naar de hoogtepunten in zijn carrière. “Dat zijn toch wel de promoties met BMC. We zijn destijds twee jaar achter elkaar gepromoveerd. Eerst van de 4e naar de 3e klasse en dat jaar erop van de 3e naar de 2e. Een seizoen later maakt ik de overstap naar HVCH, waar ik zes jaar heb gevoetbald. Twee keer deden we echt tot de laatste speeldag mee om de titel in de 1e klasse. Vooral het eerste jaar in Heesch was mooi. Maar ik kijk er met gemengde gevoelens op terug. We stonden namelijk het hele jaar bovenaan, maar verspeelden het kampioenschap. Alleen Schijndel bleef in het spoor en op de laatste speeldag moesten we – met een voorsprong van 2 punten – uit naar een club in Zuid-Limburg. Die stonden twaalfde of zo. Wij gingen er met zes of zeven bussen naartoe, iedereen dacht dat we die dag naar de hoofdklasse zouden promoveren en feest gingen vieren. Maar helaas verloren we met 2-1 en Schijndel werd alsnog kampioen. Dat was ook meteen wel mijn persoonlijke dieptepunt, ja.”

De Berlicummer kijkt met een mooi gevoel terug op zijn tijd als eerste elftalspeler. “Ik heb bij twee mooie clubs mogen voetballen. Samen met goede voetballers en aardige gasten. Ik heb promoties meegemaakt en degradaties, maar dat hoort er ook bij. Vooral de selectie-uitstapjes blijven mij zeker bij. De weekendjes weg naar onder andere Mallorca, Albufeira, Budapest en het trainingskamp met BMC naar Tenerife, vorig jaar, zijn mooie ervaringen. Verder heb ik gelukkig nooit echt zware blessures gehad, dat is ook wel iets waar ik blij mee ben. Hopelijk komen er nog mooie jaartjes op recreatief niveau aan.”

Foto: Mary Klerx
Dit bericht is geplaatst in BMC. Bookmark de permalink.

Geef een reactie