Hoe is het met… Sam van Doremalen?

DEN BOSCH – De regionale voetbalwereld stond met zijn oren te klapperen toen Sam van Doremalen na een ongelukkige botsing met de traumaheli naar een gespecialiseerd ziekenhuis werd vervoerd. ‘Hoe is het met hem?’, is sindsdien een veel aan ons gestelde vraag. Twee maanden later verzekert Sam: “Nog een lange weg te gaan, maar ik word weer de oude.”

Natuurlijk, hij had – net als enkele teamgenoten – op 14 juni eigenlijk helemaal niet moeten gaan voetballen in Maren-Kessel. Een dag later stond immers dé beslissende (en uiteindelijk verloren) nacompetitiewedstrijd met OJC Rosmalen op het programma. Maar het liefhebbersbloed stroomt zo af en toe nou eenmaal waar het eigenlijk helemaal niet mag komen en dus kon hij het niet laten om mee te doen aan het Mennus-toernooi.

Een onschuldig contact tijdens een van de wedstrijden bracht zijn leven echter bijna in gevaar. Een wat hoog geheven been – dat belandde tegen zijn hoofd – zorgde voor een horrorscenario, wat Van Doremalen aan toeters en bellen in het ziekenhuisbed bracht. “In totaal heb ik daar vier weken gelegen”, kijkt hij terug op die tijd. “Anderhalve week in Nijmegen en 2,5 week in het Bossche Tolburg. Niet in coma, maar wel onder toezicht.”

Hersenkneuzing
Hij mist door de kneuzing in zijn hersenen veel van de eerste dagen na het ongeluk. “Ze moesten me iets kalmerends geven. Omdat ik blijkbaar heel druk was, konden ze me traumahelikopter niet in krijgen. De eerste drie, vier dagen in Nijmegen zijn ook nog heel vaag. Ik kon mijn hele rechterkant eerst ook niet bewegen. Dan moest ik het ondersteunen met links, omdat ik anders geen hand kon geven. Maar gelukkig is dat allemaal snel teruggekomen en inmiddels verleden tijd.”

Momenteel probeert Van Doremalen weer zo ‘normaal’ mogelijk te functioneren. “Maar ik moet wel echt m’n rust pakken. Ik merk dat ik kapot ben als ik teveel prikkels binnen krijg. Ik lig niet de hele dag op bed, maar moet tussendoor wel rusten. Heb ook gewoon nog therapie in het ziekenhuis, vier keer per week. Daarbuiten probeer ik weer een beetje de normale dingen op te pakken.”

Rentree
Aan voetballen hoeft de centrale verdediger, die dit seizoen bij SteDoCo zou gaan spelen, voorlopig nog even niet te denken. Maar de sportman in hem, zorgt er toch voor dat die gedachten alweer snel naar boven kwamen. “Ik heb aan de fysio gevraagd of het een reëel doel is om dit seizoen nog minuten te maken. Hij zei dat het heel moeilijk te zeggen is, maar hij – gezien de progressie die ik maak – wel denkt dat het kan.”

Er zit zeker vooruitgang in zijn revalidatie, zo verzekert Van Doremalen ons. “Elke dag nog. Maar het zijn kleine stapjes in de goede richting. De rechterkant moet gewoon nog aansterken. De kracht en fijne motoriek moeten terugkomen, dat heeft tijd nodig. Waar je in een normale revalidatie hard moet werken, is bij mij goed rusten juist belangrijk. Het is nog een lange weg, maar ik word de oude. Sowieso. Hoe lang het nog duurt of hoe snel het gaat, dat kan ik nu nog niet vertellen. Maar dat ik terugkom, dat is zeker.”

Foto: Jan Verhoeven
Dit bericht is geplaatst in Overig. Bookmark de permalink.

Geef een reactie