Elf vragen aan… Lorenzo Cairo

DEN BOSCH – Voor de huidige generatie is Lorenzo Cairo dé scheidsrechter uit het regionale voetbal. Zijn professionele loopbaan is alweer even geleden en was van korte duur, maar in de Tweede Divisie fluit de 34-jarige Bosschenaar nog altijd wekelijks een wedstrijd op hoog niveau. 073voetbal onderwierp hem deze week aan onze ‘Elf vragen aan…’.

Naam: Lorenzo Cairo.
Geboren: 24 februari 1985 in ‘s-Hertogenbosch.
Club(s): Ik heb bij DBNC, OSC’45, Wilhelmina en DSC in Kerkdriel gevoetbald. En sinds 2001 ben ik scheidsrechter bij de KNVB.
Positie: Toen ik nog voetbalde, speelde ik rechts op het middenveld. Maar als scheidsrechter kan ik genieten van snelle en technische voetballers.
Dagelijks leven: Met mijn zoon Jaylen (5) en vriendin Anouk (33) woon ik sinds 2017 in het mooie Nuland, gemeente ’s-Hertogenbosch. Ik werk sinds afgelopen jaar bij REEF, als projectspecialist, en op projectbasis bij CBRE/MSD in Oss. Al vanaf mijn 16e – al achttien jaar dus – ben ik daarnaast scheidsrechter bij de KNVB.

  1. Sterkste/zwakste punt: Mijn zwakste punt als scheidsrechter is dat ik soms heel nonchalant kan overkomen. Mijn sterkste punt is dat ik een wedstrijd een wedstrijd kan laten worden. Ik laat graag doorspelen en spelers hebben snel door tot hoever ze kunnen gaan.
  2. Kunst- of natuurgras: Gras!
  3. Kleur voetbalschoenen: Zwart, net als de sokken. Tegenwoordig mogen we ook een andere kleur dragen, maar ik ben nog van de ‘oude’ stempel.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Het mooiste tenue is dat van Nulandia, het mooiste sportpark dat van OJC Rosmalen.
  5. Mooiste voetbalmoment: Mijn debuut als scheidsrechter in de Jupiler League, bij Haarlem tegen Emmen. Daarna zijn er nog vele andere mooie momenten geweest in het betaalde voetbal.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Dat ik geen contractverlenging kreeg bij de KNVB. En dat ik twee jaar geleden geblesseerd raakte tijdens de wedstrijd Kozakken Boys – Katwijk. Dat was toen de kampioenswedstrijd voor beide verenigingen in de Tweede Divisie.
  7. Opvallendste teamgenoot: Toen ik nog voetbalde, vond ik Ricardo Aquado – nu trainer van TGG – een opvallende speler. Vrije trappen waren zijn specialisme en vooral zijn linkerbeen. Binnen ons scheidsrechterkorps vind ik Jordy de Goeij een bijzondere verschijning. Echt een levensgenieter en vaak te vinden in de kantine na de wedstrijd.
  8. Voetbalhumor: Ik zeg altijd: wat er binnen de kleedkamerdeuren verteld wordt of gebeurt, blijft binnen de vier muren. Maar een van de mooiste voetbalmomenten was de wedstrijd OJC Rosmalen – SWZ BOSO Sneek. Al vroeg in de wedstrijd kreeg de keeper rood (doorgebroken speler) en omdat de reservekeeper afwezig was, moest verdediger Guus Habraken de plek onder de lat overnemen. Tegen het eind van de wedstrijd wist hij bij een stand van 1-1 een strafschop te stoppen. Klasbak!
  9. Wat wil je nog bereiken: Het zou mooi zijn als ik dé derby in het amateurvoetbal nog een keer mag fluiten. De ‘rooien’ tegen de ‘blauwen’.
  10. Beste speler uit de regio: Ik vind Wesley Meeuwsen echt een topper. Hij speelt altijd op het randje. Maar ik vind de ontwikkelingen van Jesse Dibbets (TEC) en Kay Huijgens (OJC) ook leuk om te volgen.
  11. Opvallendste regioclub: Tijdens het Pre-Season toernooi van OJC, begin van dit seizoen, vond ik Achilles Veen opvallend spelen. Een leuke ploeg om te fluiten. Maar OSS’20 doet het momenteel heel erg goed in de Derde Divisie zondag.
    Mijn laatste wedstrijd voor de winterstop was UNA – Dongen (1-5). Vandaag begin ik aan de tweede helft van de competitie met ASWH tegen TEC.
Foto: Rob Römer
Dit bericht is geplaatst in Elf vragen aan, Overig. Bookmark de permalink.

Geef een reactie