Elf vragen aan… Kevin Paxton

ROSMALEN/EMPEL – Bij Emplina, waar hij ooit begon en de meeste jaren van zijn carrière voetbalde, was Kevin Paxton over het algemeen niet meer dan een gewaardeerde speler in het tweede elftal. Met Maliskamp speelt de aanvaller de laatste seizoenen wél in de standaardklasse van het regionale voetbal. Wij legden hem onze elf gebruikelijke vragen voor.

Naam: Kevin Paxton, maar de meesten noemen me gewoon Paxton.
Geboren: 10 februari 1993 in Den Bosch.
Club(s): Ik voetbal nu bij Maliskamp, maar ben begonnen bij Emplina. In de jeugd heb ik een eenjarig uitstapje gemaakt naar Zwaluw en meerdere jaren bij OJC gevoetbald, tot ik in de C terugkeerde bij Emplina. In 2016 ging ik voor een jaar naar Schijndel en nu speel ik voor het derde seizoen bij Maliskamp.
Positie: Linksbuiten is mijn favoriete positie, maar ik kan ook in de spits spelen. Zolang het maar voorin blijft en ik geen linies terug hoef.
Dagelijks leven: Ik woon sinds augustus met mijn vriendin samen op de Groote Wielen, ik werk bij Vendingland als Machine Operator en mijn hobby’s zijn voetballen (uiteraard) en ook van een potje FIFA ben ik niet vies.

  1. Sterkste/zwakste punt: Het neusje voor de goal en mijn linkerbeen is soms ook een sterk punt. Zwak is dat ik nog wel eens een moeilijke pass wil geven, terwijl de oplossing eigenlijk heel dichtbij ligt.
  2. Kunst- of natuurgras: Natuurgras, alhoewel ik kunstgras ook niet verkeerd vind. Maar met het spel van de Malis is natuurgras het fijnste.
  3. Kleur voetbalschoenen: Zwart. Gewoon lekker simpel, die kleurtjes hoeven voor mij allemaal niet.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Toen ik nog bij Emplina in de B speelde, moesten we destijds tegen Pelikaan. Zij hadden een Adidas donker-/kobaltblauw tenue, waar wij zeer van onder de indruk waren. We verloren die wedstrijd met 7-1. Het mooiste sportpark vind ik dat van Schijndel. Dat heeft nog alles weg van een hoofdklasser of divisionist. Het was dan ook altijd geen straf om thuis te mogen voetballen.
  5. Mooiste voetbalmoment: Dat is toch echt het kampioenschap met Emplina 2. Heel het jaar stonden we flink voor in punten, maar uiteindelijk draaide het in de laatste speelde toch uit op een beslissingswedstrijd tegen Den Dungen 2, waar we twee keer van verloren dat seizoen. Gelukkig wonnen we die wedstrijd wel zeer overtuigend met 5-1. Daarna hebben we een flink feestje gebouwd met zowel ons team als Den Dungen (zie onderstaande foto).
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Dat was het jaar vóór het kampioenschap, ook met Emplina 2. We hadden nacompetitie gehaald en het daarin tot de finale geschopt, die over twee wedstrijden gespeeld werd. De eerste wonnen we thuis met 5-1, en tja, je raadt het al; uit verloren we – mede door een vroege rode kaart – met 6-0.
  7. Opvallendste teamgenoot: Eigenlijk heb ik alleen maar opvallende teamgenoten, maar hierbij de twee die eruit springen. Ravi van Schijndel zegt nooit heel veel, is eigenlijk altijd doodstil, totdat er bier in gaat. Dan heeft hij ineens het hoogste woord. En verder Mark van der Ven, de man die altijd het onverwachte doet of zegt, wat niemand anders zou kunnen bedenken.
  8. Voetbalhumor: Dan denk ik aan de prachtige uitspraken van Günther van Meurs. Soms lig ik helemaal dubbel.
  9. Wat wil je nog bereiken: Lekker op dit niveau blijven voetballen, om vervolgens lekker in een vriendenteam te spelen.
  10. Beste speler uit de regio: Brent Blummel. Ik heb een jaar met hem bij Schijndel gevoetbald en met zijn 16 jaar was Brent toen al een van de smaakmakers.
  11. Opvallendste regioclub: DVG. Vorig jaar verloren we helaas, na op penalty’s, de halve finale van de nacompetitie van ze. Dit seizoen vind ik dat ze zich tot nu toe knap staande houden in de zware 3e klasse C.
Foto: Jean-Marc van der Els

Geef een reactie