Elf vragen aan… Günther van Meurs

ROSMALEN – Voor vele hónderden doelpunten tekende Günther van Meurs (36) in de afgelopen twee decennia. En nog steeds probeert hij wekelijks, als hij niet weer eens geblesseerd is althans, het net te raken. In het vertrouwde shirt van Maliskamp, waar hij ooit begon, twee keer terugkeerde en zijn carrière gaat eindigen. Maar voorlopig nog niet.

Naam: Günther van Meurs.
Geboren: 17 november 1983.
Club(s): Ik ben op m’n vijfde begonnen bij Maliskamp. Na een uitstap naar de jeugd van OJC kwam ik weer terug bij de Malis en na een aantal jaar ging ik de uitdaging aan bij HVCH. Nog meer uitdaging vond ik bij OJC, waarna ik weer terugkeerde bij Maliskamp en vervolgens weer een avontuur aanging bij TGG. De laatste jaren voetbal ik weer bij de Malis, met fanatisme en plezier binnen en buiten het veld. Heerlijk.
Positie: Spits, een echte nummer 9. Ik leef voor doelpunten maken.
Dagelijks leven: Geboren en getogen Rosmalenaar. Ik werk als projectmanager bij de Provincie Noord-Brabant. Al ruim 17 jaar geniet ik samen met Chantal van het leven. En sinds een jaar of 8 samen met Jynn en Zhyna, onze twee blonde engeltjes.

  1. Sterkste/zwakste punt: Mijn sterkste punt is scoren. Maakt niet uit hoe; erin dat telt. Mijn zwakste punt? Mijn lies, mijn enkels, mijn heup, mijn rug, mijn buikspieren…
  2. Kunst- of natuurgras: Echt gras blijft het beste. Jammer van de kwaliteit bij veel clubs, maar op kunstgras wordt het gewoon een ander spelletje.
  3. Kleur voetbalschoenen: Copa’s, en op een nat of slecht veld – nogal vaak in Nederland – Tiempo’s met pinnen en een aantal vaste noppen ertussen. Veel te weinig spelers spelen op een slecht veld met pinnen. In de spits is bijvoorbeeld net niet uitglijden of net iets korter draaien het verschil tussen scoren of niet scoren. Oftewel de wedstrijd over de streep trekken of niet.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Maakt me niet uit, als ik maar korte mouwen heb.
  5. Mooiste voetbalmoment: Toen we met HVCH via de nacompetitie promoveerden. Na vier loodzware wedstrijden hadden we helemaal toegewerkt naar ‘moment suprême’ tegen SVC2000 op neutraal terrein bij Volharding. Met mega veel supporters – en voor degenen zonder vervoer nog eens 10 bussen afgeladen vol – vanuit Heesch was het hele sportpark blauw gekleurd. Kwalitatief was SVC beter, maar we trokken de penalty’s over de streep. Wat een ontlading was dat, ongeëvenaard, net als de feesten erna.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Mijn dieptepunten zijn mijn blessures. Op mijn 22e was ik bijna een jaar uitgeschakeld door mijn lies en op mijn 31e door een enkelblessure. Ook mijn grootste blunders zijn blessures. Ik heb zoveel wedstrijden gemist omdat ik doorging met een blessure. Ik wilde zo graag nog een doelpuntje meer maken en dan lag ik er weer weken uit.
  7. Opvallendste teamgenoot: Ik voetbal bij de Malis, hè.. Maar ik zal er één uitkiezen: Mark van de Ven, wat een winnaar is dat. Die gozer blijft maar gaan. Hij heeft geen warming-up nodig, is nooit geblesseerd. Dat kan eigenlijk helemaal niet. Hij heeft ook geen spieren, maar elastieken, volgens mij.
  8. Voetbalhumor: Daar zou ik wel een wekelijkse column van kunnen maken bij ons. Paxton heeft bijvoorbeeld elke week wel een naamspeling. “Die back van hen is echt te licht.” Paxton: “Wie, Matthijs?” Of: “Het schiet in m’n kuit.” Paxton: “Dirk?” Lig nu alweer dubbel als ik eraan denk.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik geloof niet in stoppen op je hoogtepunt. Als je er nog plezier in hebt, waarom zou je dan stoppen? Zonde toch? Ik heb alles bereikt wat ik vooraf gewenst zou hebben. En meer zelfs. Ik heb altijd heel fanatiek gevoetbald en proberen de discipline en mentaliteit die nodig is uit te dragen en door te geven aan mijn medespelers. Wat ik wil bereiken ligt niet meer op voetballend vlak. Ik hoop dat ik als mens, vriend, partner en vader in het leven net zo veel kan bereiken als ik als voetballer gedaan heb.
  10. Beste speler uit de regio: Beste speler is een relatief begrip, hè. Als ik naar de schoonheid van techniek en inzicht kijk, kan ik echt genieten. Joep van der Heijden is daar echt een klasse apart in. Die jongen heeft zo’n fluwelen techniek en zo’n fantastisch inzicht, grandioos.
  11. Opvallendste regioclub: Toch wel BVV. Ik gun het ze niet, maar ik zie het tij niet zomaar keren. Ben er bang voor dat de rijke historie van de club wordt uitgebreid, maar dan helaas niet in positieve zin.
    Wij draaien een te wisselvallig seizoen, maar als Alem een slechte periode zou krijgen, dan staan we nog dichtbij genoeg om er een verrassende wending aan te geven. Dat staat of valt dan wel bij onze eigen prestaties.
Foto: Gerald van Zanten

Geef een reactie