Elf vragen aan… Jordy de Wit

KERKDRIEL – Dertig jaar, in de bloei van zijn leven. Jordy de Wit hoopt de komende jaren nog van grote waarde te kunnen zijn bij DSC. De voormalig speler van Maliskamp, OJC Rosmalen, Nivo Sparta en Roda Boys voetbalt tegenwoordig ‘om de hoek’ en is niet meer van plan daar te vertrekken. Promoveren met de derdeklasser uit Kerkdriel, dat zou hij prachtig vinden. Dat en meer vertelt hij in onze wekelijkse rubriek.

Naam: Jordy de Wit.
Geboren: In ’s-Hertogenbosch op 28 februari 1990.
Club(s): Sinds 2019 DSC, daarvoor Roda Boys, Nivo Sparta, OJC Rosmalen en Maliskamp.
Positie: Mijn favoriete positie is rechtsbuiten. Linksbuiten is ook nog een mogelijkheid.
Dagelijks leven: Ik heb 27 jaar in Rosmalen gewoond, maar woon sinds twee jaar in Kerkdriel met mijn vriendin Amy. Ik werk als combinatiefunctionaris voor de gemeente ’s-Hertogenbosch. Ik geef 4 dagen gymles op KC Westerbreedte in de Kruiskamp en organiseer daarnaast allerlei activiteiten als straatvoetbal en schoolsportolympiade. Ik vind het belangrijk dat alle kinderen de kans krijgen om te kunnen sporten.

  1. Sterkste/zwakste punt: Mijn sterkste punt is het spelen vanuit een bepaalde tactiek en op belangrijke momenten belangrijk zijn met doelpunten of assists. Mijn zwakke punt is dat ik voor de goal eerder de bal afspeel dan dat ik hem zelf schiet. Daardoor zou ik veel meer doelpunten kunnen maken.
  2. Kunst- of natuurgras: Kunstgras. Bij DSC trainen we daarop en we spelen er ook onze thuiswedstrijden op. Er gaat niks boven een goed natuurgrasveld, maar die zijn er maar heel weinig in de regio. Bij de meeste natuurgrasvelden wordt voetbal juist onmogelijk gemaakt, daarom de keuze voor kunstgras.
  3. Kleur voetbalschoenen: Ze zijn nu blauw, maar ik heb geen vaste kleur. Ik trek altijd mijn rechtse voetbalschoen als eerste aan.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Het uittenue van Nivo Sparta. Dat was helemaal zwart en had erg veel uitstraling. Het mooiste sportpark kan ik niet zeggen, daar let ik niet op. Tijdens de nacompetitie met Nivo op het nieuwe complex was het erg gaaf om daar te voetballen. De tribune helemaal vol en drie rijen vol om het veld.
  5. Mooiste voetbalmoment: Het doelpunt wat ik bij Nivo Sparta maakte toen we van de thuiswedstrijd tegen CDW vijf minuten uit moesten spelen. We moesten één doelpunt maken om de periodetitel te pakken en nacompetitie voor promotie te spelen. Ik maakte dat doelpunt.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: In de nacompetitie met Nivo schoot Willem Looijen in de 120e minuut de bal voor een vrijwel leeg doel over. Hij had ons met zijn 35 doelpunten iedere wedstrijd aan de overwinning geholpen, maar in de laatste wedstrijd lukte het niet en verloren we met penalty’s.
  7. Opvallendste teamgenoot: Ton Burg, die al heel zijn leven voor DSC speelt en nog steeds iedere wedstrijd zijn mannetje staat. Er kan niemand beter breakdancen bij ons dan Ton, die dat ook vaak laat zien in de kleedkamer.
  8. Voetbalhumor: Alle slappe klets en sterke verhalen in de kleedkamer zijn echt genieten. Daarnaast luisteren we, als Gert-Jan de muziek mag bepalen voor de wedstrijd, naar Frans Bauer.
  9. Wat wil je nog bereiken: Graag zou ik met DSC nog een klasse hoger gaan voetballen, als de selectie daaraan toe is. Ik denk dat het mogelijk is met de selectie die we nu hebben en het talent wat eraan zit te komen.
  10. Beste speler uit de regio: Willem Looijen. Als Willem de bal kreeg in de zestien was het vrijwel altijd een doelpunt als hij op doel schoot.
  11. Opvallendste regioclub: Wijzelf als DSC. Ik had niet verwacht dat we meteen in de top-3 mee zouden doen in de 3e klasse. Heel jammer dat we het seizoen niet af hebben kunnen maken, omdat ik nog wel eens had willen zien waar het schip gestrand was. We hebben zelfs 6 punten te weinig gepakt dit seizoen.

Geef een reactie