Elf vragen aan… Rens Broeren

DEN DUNGEN – Hij is een van de vele kinderen van de club en speelt al jarenlang in het eerste elftal. Rens Broeren, rechtsback van RKVV Den Dungen 1, verdient het dan ook zeker om eens aan het woord te komen op onze site. En hoe kan dat beter dan in onze wekelijkse rubriek?

Naam: Rens Broeren. Op de club is het vaak gewoon mijn achternaam of Piano Man, vanwege mijn beroemde karaoke act in de kleedkamer een paar jaar terug.
Geboren: 23 maart 1989 in ’s-Hertogenbosch.
Club(s): In de jeugd begonnen bij Den Dungen en doorgestroomd naar de selectie. Ik ben, in de tijd van Marc van Delft, een keer op gesprek geweest bij TGG, maar uiteindelijk voelde het toch fijner om bij Den Dungen te blijven.
Positie: Rechtsback is tegenwoordig mijn vaste positie. Voorheen werd ik nog wel eens op veel verschillende posities opgesteld, waarbij het zelfs voorkwam dat ik in een wedstrijd van spits eindigde als nummer 6. Behalve keeper en linksbuiten heb ik overal wel gestaan, maar rechtsback heeft toch wel mijn voorkeur.
Dagelijks leven: Ik woon sinds 3 jaar samen in Nijnsel. Steeds op en neer naar Den Dungen ben ik inmiddels wel gewend en ik heb er zelf ook voor gekozen om bij Den Dungen te blijven voetballen. Ik heb een eigen onderneming in stukadoors- en schilderwerkzaamheden. Mijn hobby is een (speciaal)biertje nuttigen met vrienden, thuis of in de kroeg.

  1. Sterkste/zwakste punt: Mijn sterkste punt is verdedigen, waarbij ik veel kan corrigeren door mijn snelheid. Daarnaast ben ik in de lucht ook sterk, maar liggen m’n teamgenoten dubbel als ik weer een harde kreun eruit gooi wanneer ik omhoog spring. Mijn zwakste punt is meevoetballen als ik veel ruimte voor me heb. Daar weet ik niet veel raad mee. En mijn linkerbeen is prima voor een korte pass, maar dan houdt het wel op.
  2. Kunst- of natuurgras: Sinds we bij Den Dungen zijn overgestapt op kunstgras ben ik daar wel voorstander van. Het blijft gewoon fijner dan een grasmat die al rond de kerst niet meer fatsoenlijk bespeelbaar is.
  3. Kleur voetbalschoenen: Het liefst zwart. Als daar een kleurtje bij zit mag dat ook nog wel, maar helemaal zwart heeft wel mijn voorkeur.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Ik vind ons eigen witte uittenue wel mooi en daarnaast zijn de tenues van Chelsea en AS Roma altijd top om te zien. Als sportpark kies ik voor dat van SCG’18. Het blijft altijd mooi om in het kuipje te spelen, helemaal als je de derby dan nog wint ook. Ook heb ik een keer tegen DESK gespeeld en ik vond het hoofdveld daar ook wel mooi. Net of je in een soort van klein stadionnetje aan het spelen bent. Dat is me altijd wel bijgebleven.
  5. Mooiste voetbalmoment: Ik heb er verschillende mee mogen maken. M’n debuut, waarbij ik meteen goed was voor een assist. M’n eerste doelpunt, dat er aan bijdroeg dat we zo goed als zeker in de 3e klasse bleven. Het kampioenschap jaren geleden, toen ik nog A-junior was. En ook de twee keer dat we gepromoveerd zijn via de nacompetitie blijven altijd speciaal. De laatste keer was natuurlijk bizar, omdat we verloren en toch alsnog promoveerden.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Grootste dieptepunt is toch wel mijn liesblessure waardoor ik er een half jaar uit lag. Frustrerend om zo lang aan de kant te moeten staan. Helaas heb ik ook wel wat blunders meegemaakt door een rode kaart of eigen doelpunt. Het ergste is denk ik wel dat ik ooit bij iemand op z’n borst ben gaan staan. Frustratie, maar dat sloeg helemaal nergens op. De scheidsrechter heeft het niet gezien, dus rood is me bespaard gebleven. Na de wedstrijd ben wel m’n excuses gaan aanbieden.
  7. Opvallendste teamgenoot: De inmiddels gestopte Dennis van der Aa en Maarten van de Steen. Over die gasten kan ik serieus een boek schrijven. Leuke gasten waar ik de gekste dingen mee beleefd heb. Nu blinkt er maar eentje uit en dat is onze aanvoerder Loek van Grinsven. Die gast verzint van alles om te geinen tijdens trainingen, wedstrijden of in de kantine. Goed voor de sfeer binnen het team.
  8. Voetbalhumor: Met Den Dungen na uitwedstrijden de kantine van de tegenstander op z’n kop zetten. Die van Handel en MEC’07 bijvoorbeeld, waarbij Yoeri van Grinsven een polonaise begon met een kinderwagen en uiteindelijk de hele kantine meedeed. Ook werden er vaak mutsen en sjaals meegenomen en de volgende training gingen ze mee het veld op.
  9. Wat wil je nog bereiken: Het fijne is dat ik eigenlijk alles wel bereikt heb wat ik wilde bereiken binnen het voetbal. Ik ben inmiddels 31 en zie mezelf niet meer bij een andere vereniging op hoger niveau belanden. Het zou mooi zijn als ik met Den Dungen nog promotie meemaak en voor het eerst op 2e klasse-niveau zou uitkomen. We hadden afgelopen seizoen een kansje, maar dat is helaas anders gelopen door Corona.
  10. Beste speler uit de regio: Voor mij zonder twijfel m’n maatje Kay van den Boogaard (voormalig OJC, nu WNC, red.). Hoe hij zich ontwikkeld heeft, echt klasse. Toen hij over kwam van de jeugd klikte het meteen tussen ons en waren we binnen en buiten het veld goede vrienden. Ik ben bang dat het niet meer gaat gebeuren dat we nog samen gaan spelen, hoewel ik er nog wel stiekem op hoop.
  11. Opvallendste regioclub: Natuurlijk moeilijk te zeggen door wat er allemaal gebeurd is de afgelopen tijd. Zelf waren we op de goede weg naar iets moois, maar dat stopte helaas.
    Als ik kijk naar dit seizoen ben ik toch wel benieuwd hoe Zwaluw VFC het gaat doen. Daar speelt goede vriend Martin de Laat in de spits. Ze hebben goede versterkingen, dus ik schat ze heel hoog in binnen onze competitie. Zelf hebben we weinig mutaties, dus ben ik benieuwd hoe het dit seizoen gaat lopen in de 3e klasse C.
Foto: Annie Sterks – Verbeek

Geef een reactie