Elf vragen aan… Stephan Netten

DEN BOSCH – Een van de vele bekende gezichten van de Bossche voetbalvelden is dat van Stephan Netten. De 33-jarige verdediger speelde veruit de meeste wedstrijden voor BVV, maar diende meer clubs in de wijde regio. Hij is inmiddels neergestreken bij CHC en beantwoordt deze week onze elf vragen.

Naam: Stephan Netten.
Geboren: 19 januari 1987.
Club(s): Sinds dit seizoen CHC, maar ik ben begonnen bij BVV en heb ook gespeeld bij Nivo Sparta, RKJVV, Achilles Veen en The White Boys.
Positie: Ik ben altijd een echte voorstopper geweest, maar speelt nu de laatste jaren meer als laatste man. In geval van nood werd ik ook nog wel eens als stormram naar voren gestuurd.
Dagelijks leven: Sinds 2013 woon ik in Hintham en ik heb samen met mijn beste vriend een klusbedrijf. Ik ben getrouwd met een topvrouw, genaamd Wafae, en we hebben samen twee zoontjes: Liyem en Damine.

  1. Sterkste/zwakste punt: Een aantal jaartjes geleden was ik nog redelijk snel voor mijn lengte, maar nu moet ik meer op inzicht spelen. Verder ben ik redelijk fysiek sterk.
  2. Kunst- of natuurgras: Wij trainen en spelen op echt gras, maar ik heb ook geen moeite met een goed kunstgrasveld zoals die er tegenwoordig zijn. Die oude kunstgrasvelden zijn wel schandalig.
  3. Kleur voetbalschoenen: Ik heb niet echt de kleinste voeten, dus vraag ik gewoon wat ze in mijn maat hebben en die pak ik dan.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Wij hebben mooie blauwe uittenuetjes gekregen. Het mooiste complex is denk ik wel dat van OJC, alhoewel het op zaterdagen daar net een fabriek lijkt, zo druk dat het is. Maar het mooiste om te spelen vond ik toch wel bij IJsselmeervogels of Spakenburg. Daar kreeg je echt het gevoel van een stadion.
  5. Mooiste voetbalmoment: Dat we met BVV, nadat we een paar hoofdklassers hadden uitgeschakeld, de bekerfinale bereikten.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Twee jaar terug werden we, ook met BVV, geen kampioen, terwijl we dat seizoen voor het eerst sinds jaren een voor BVV-begrippen heel leuk en hecht team hadden. De groepsapp van dat jaar is nog steeds intact. We spreken elkaar dagelijks.
  7. Opvallendste teamgenoot: Ik moet zeggen dat ik bij CHC nog niet echt opvallende karakters heb gezien. Allemaal hele leuke, rustige jongens. Ik denk dat ik zelf misschien nog wel een van de gasten ben die het meest aanwezig is.
  8. Voetbalhumor: Met weekendjes weg was het altijd en overal lachen. Op een avond speelden we bijvoorbeeld op het strand van Barcelona, met het hele team van BVV, 30 Seconds. En met Nivo Sparta kwamen we ’s nachts thuis bij het vakantiehuisje en zagen we dat het helemaal was opengebroken en alles overhoop was gehaald. Alle bedden en kasten lagen buiten, brood was in het plafond gepropt. Letterlijk alleen van mijn bed waren ze af gebleven trouwens. Dat ik samen met Fahd Bouchti regelde dat jongens na een laatste avond stappen zich ’s morgens vroeg moesten melden bij de receptie was ook echt een goeie.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik heb geen droomclub meer. Mijn bedoeling was een aantal jaar geleden om te eindigen bij BVV, maar dat was helaas door bepaalde omstandigheden – zo zal ik het maar noemen – niet voor mij weggelegd. Na een avontuurlijk uitstapje in Waspik ben ik bij CHC terecht gekomen en het bevalt me prima, met allemaal oude bekende en vrienden.
  10. Beste speler uit de regio: Younes Hadouir, veruit. Het ziet er allemaal simpel uit, maar dat maakt het juist zo goed. Imad Hamria is ook een topper als die fit is. Maar dat roep ik al jaren tegen hem. En ik heb bij ons in het team een andere jonge jongen hoog zitten; Mouad Hassan. Jong, sterk, heel goed, met een hard schot en hij is ook super snel. Als hij slimmer wordt in zijn spel, dan heeft hij de clubs van hoger niveau voor het uitkiezen.
  11. Opvallendste regioclub: TGG. Ze hebben daar al jaren een team met niet één hoogvlieger – nu misschien met Arda Havar – maar het is toch wel een aardig en hecht team, denk ik zo. Het zijn levensgenieters daar, maar ze staan er wel als het moet.
    Iedereen verwacht en roept allemaal alweer over CHC promoveren, dit en dat. We hebben een leuke groep, maar ik ben – en ik denk meerderen bij ons – een stuk voorzichtiger met dat soort uitspraken. We zitten bij veel dorpse clubjes in de competitie, die het ons in alles heel moeilijk kunnen maken. Eerst handhaven dan kijken naar of hopen op eventueel een periodetitel. En als er nog meer in zit, dan is dat hartstikke mooi meegenomen.
Foto: Gerald van Zanten

Geef een reactie