Elf vragen aan… Jordi Struijk

AMMERZODEN – Een vertrouwd gezicht in de opstelling van Jan van Arckel is dat van Jordi Struijk. Mits hij niet weer eens kampt met een knieblessure althans. De clubjongen is anders tegen kunstgras aan gaan kijken en denkt stiekem aan nog een keer promoveren, maar is ook zeer tevreden met de huidige klassering. Dat en meer in de ‘Elf vragen aan…’.

Naam: Jordi Struijk.
Geboren: 23 mei 1995 in Ammerzoden.
Club(s): Ik voetbal al sinds mijn vijfde bij Jan van Arckel en sinds een jaar of zeven sta ik in het eerste.
Positie: Het liefst controlerende middenvelder, maar in het verleden heb ik ook wel eens gespeeld als aanvallende middenvelder.
Dagelijks leven: Momenteel woon ik nog in Ammerzoden, maar deze zomer ga ik met mijn vriendin samenwonen in Zaltbommel. Ik studeer Bedrijfskunde MER en op dit moment ben ik bezig met een afstudeeronderzoek bij Adecco.

  1. Sterkste/zwakste punt: In het veld moet ik het vooral hebben van mijn inzet. Mijn zwakke punt is zonder twijfel mijn linkerbeen. Dat gebruik ik alleen om mee te lopen.
  2. Kunst- of natuurgras: Vroeger was ik absoluut geen fan van kunstgras. Het was vaak stroef en zorgde voor veel schaafwonden. Maar sinds een paar jaar hebben we bij Jan van Arckel een heel mooi kunstgrasveld liggen, waarop we zelfs in de winter lekker kunnen trainen. Met dat hobbelige veld waar we voorheen op trainden, was ik ook wel klaar. Kunstgras dus!
  3. Kleur voetbalschoenen: Ik speel nu op blauwe voetbalschoenen, maar normaal gesproken speel ik het liefst op rode (past mooi bij het tenue) of zwarte.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Ik vind ons eigen tenue echt het mooiste. Het rood-witte tenue van de Jantjes. Verder vind ik het sportpark van Engelen erg mooi. De kleedkamers zijn daar strak en groot, je komt vanuit een tunnel het veld opgelopen en vanuit de kantine kun je mooi over het veld uitkijken.
  5. Mooiste voetbalmoment: Dat was vorig jaar, toen we na een strafschoppenreeks, ten koste van MEC’07, promoveerden naar de 4e klasse.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Mijn dieptepunten zijn toch wel mijn vele blessures helaas. Ik ben inmiddels al drie keer aan dezelfde knie geopereerd. Maar één kruisband- en twee meniscusblessures verder sta ik gelukkig weer op het veld.
  7. Opvallendste teamgenoot: Dat is toch wel onze aanvallende middenvelder Jeroen de Groot. Tijdens de trainingen houdt hij geen seconde zijn mond. Hij blijft maar aan het ratelen en dat wordt vaak versterkt als hij een paar keer scoort. En dat gebeurt nog wel eens…
  8. Voetbalhumor: Tijdens de wedstrijdbespreking moeten de telefoons op ‘stil’ staan. Zo niet dan kost het degene van wie de telefoon gaat een kannetje bier. Daarom gaan spelers tijdens de bespreking af en toe elkaar bellen om elkaar een kannetje aan te naaien.
  9. Wat wil je nog bereiken: Het zou leuk zijn als we met Jan van Arckel een stabiele vierdeklasser kunnen worden en in de toekomst een periode kunnen pakken, zodat we nacompetitie spelen voor de 3e klasse. Wie weet wat er in die nacompetitie allemaal kan gebeuren. Afgelopen jaar verwachtte ook niemand dat we zouden promoveren.
  10. Beste speler uit de regio: Een van de betere voetballers uit onze competitie vind ik Bas Vos van DSC. Hij is heel beweeglijk, scoort regelmatig, heeft veel diepgang in zijn spel en is daardoor moeilijk te verdedigen.
  11. Opvallendste regioclub: Engelen deed het tijdens de eerste helft van het seizoen opnieuw opvallend goed. Ze pakten de eerste periode en stonden bovenaan in de 3e klasse, maar hebben het daarna afgegeven.
    Ik vind dat wij zelf een goed seizoen hebben hebben gedraaid. We zijn er gemakkelijk in gebleven, terwijl de andere promovendi, Hedel en OSC, gaan degraderen of nacompetitie moeten spelen. Dus ik ben best trots dat we dit in het eerste jaar in de 4e klasse hebben bereikt. Natuurlijk zat er nog meer in. Op naar volgend seizoen!
Foto: Gerald van Zanten

Geef een reactie