Waar gebeurd: afbouwen

ROSMALEN – Wat Toon van Uden in zijn voetbaljaren meemaakte, daar zou een bestseller over geschreven kunnen worden. De anekdotes vliegen ons om de oren zodra we hem bellen, langs de lijn treffen of tegenkomen in een van de regionale kantines. In deze coronaperiode laten we ook de vaste bezoekers van onze website meegenieten van de grappen en grollen van de Rosmalense levensgenieter. Vorige week repte hij in de eerste editie van deze nieuwe rubriek over een mokkeltje uit Eindhoven, nu is Marcel Brands het onderwerp van gesprek.

“Die kwam in 1997 nog een paar jaartjes bij ons voetballen. Afbouwen. Via z’n broer Frank, die al jaren bij ons het doel verdedigde”, gaat Van Uden bijna 25 jaar terug in de tijd. Een kleine 500 wedstrijden had Brands – tegenwoordig technisch directeur bij Everton – bij de profs gespeeld. Maar niet alle OJC’ers waren daar even van onder de indruk. “Bij de eerste training van het seizoen meldden wij ons allemaal weer, na veel te veel te hebben gegeten en gedronken tijdens de zomerstop. Maar op het trainingsveld zagen we al iemand bezig. Het was Marcel, die heel de zomer had doorgetraind en in z’n eentje buikspieroefeningen aan het doen was.”

Nadat hij hardop was uitgelachen door zijn nieuwe teamgenoten, ging de oud-prof met de rest van het elftal naar de kleedkamer. Daar werd hij meteen door Van Uden ‘opgevangen’. “Kom maar naast mij zitten, dan kunde later tegen oew kinderen zeggen da’ ge naast Toon van Uden hebt mogen zitten.” De toon was gezet. Onder leiding van succescoach Wiljan Vloet werd er fanatiek getraind. “Marcel was vast een hoger niveau gewend, maar hij deed ook enthousiast mee”, zag Van Uden, die meteen toegeeft dat hij zelf meestal niet zo’n trainingsbeest was.

Doodserieus
Na afloop gebeurde er voor Brands, die er net 9 aaneengesloten seizoenen in de eredivisie op had zitten, iets waar hij vast en zeker nog wel eens lachend aan terug zal hebben gedacht: “Theo (van Geffen, red.) en ik zijn samen naast Marcel gaan zitten”, vertelt Van Uden. “We begonnen hem doodserieus uit te leggen hoe wij de zondag daarop de balletjes wilden hebben. En dat ie heel goed naar ons moest luisteren, anders had hij een probleem. ‘Alleen zo worde gij unne goeie’, zeiden we.”

Onder leiding van Brands, die een waardevolle toevoeging bleek voor de Rosmalense eersteklasser, promoveerde OJC dat seizoen naar de hoofdklasse. Twee jaar later sloot hij – met een rake vrije trap tegen HSV Hoek, in de districtsbekerfinale van Zuid I (1-0 overwinning voor OJC, foto) – zijn actieve loopbaan op 38-jarige leeftijd definitief af. Ongetwijfeld heel wat herinneringen aan een opvallend aanvalsduo rijker.

Verschillende (voormalig) regiovoetballers hebben zich inmiddels gemeld om ook hun anekdotes te vertellen. Heb jij er ook een die bij deze in de buurt komt of die zelfs overtreft? Mail naar waargebeurd@073voetbal.nl en misschien is jouw verhaal te lezen in de volgende editie van deze rubriek.

Geef een antwoord