Elf vragen aan… Paul Beekmans

DEN BOSCH/VUGHT – Al in zijn tijd als speler van Nooit Gedacht probeerden we Paul Beekmans te strikken voor deze rubriek. Toen hij bij Zwaluw VFC voetbalde was er opnieuw contact. Maar nu hij is gestopt, zich definitief richt op het trainersvak en moet vertrekken bij FC Den Bosch is het moment dan toch echt daar. De Vughtenaar met bijna 400 profduels achter zijn naam beantwoordt onze wekelijkse vragen én hoopt stiekem dat er zich nog een club bij hem meldt.

Naam: Paul Beekmans.
Geboren: 3 januari 1982 in Vught.
Club(s): Zwaluw VFC (jeugd), FC Den Bosch, Cambuur Leeuwarden, Gold Coast United (Australië), Almere City, FC Eindhoven en weer FC Den Bosch. Bij de amateurs heb ik een jaar met veel plezier bij Nooit Gedacht gespeeld en de cirkel rond gemaakt bij Zwaluw.
Positie: Veelal als middenvelder en soms ook als centrale verdediger.
Dagelijks leven: Sinds een aantal jaar woon ik in Rosmalen met mijn vrouw Joyce en twee kinderen, Julia en Joe. Mijn huidige functie is trainer van FC Den Bosch onder 21.

  1. Sterkste/zwakste punt: Ik durf wel te zeggen dat ik veel communiceerde naar medespelers en situaties op tactisch gebied snel herkende. Daarnaast was ik een teamspeler. Mijn mindere punten zijn dat ik niet zo snel was en te vaak heb ik een (onnodige) gele kaart gepakt.
  2. Kunst- of natuurgras: Zolang de velden het toelaten, is op gras voetballen het beste. Zodra de grasvelden minder worden, is kunstgras gewoon een uitstekend alternatief.
  3. Kleur voetbalschoenen: Adidas Copa Mundial. De fijnste schoenen voor mij.
  4. Mooiste tenue en sportpark: 30 jaar geleden had ik gezegd dat ODC het leukste hoofdveld had om op te spelen. Maar ik heb een paar jaar geleden bij Sint Michielsgestel gevoetbald en daar bewaar ik leuke herinneringen aan. Er zaten veel mensen op de dijk, we wonnen en de sfeer na de wedstrijd deed de rest. Voor het mooiste tenue kies ik voor Zwaluw VFC.
  5. Mooiste voetbalmoment: Het kampioenschap met FC Den Bosch, maar ook de ervaring in Australië zijn speciale momenten geweest.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: De degradatie met FC Den Bosch blijft een smet.
  7. Opvallendste teamgenoot: Bij Nooit Gedacht voetbalde ‘the voice’ Frankie van Herpen. Binnen en buiten het veld hoor je hem de hele dag gezellig praten en dollen. In de categorie spelers met onnodige gele kaarten kan je zijn naam er ook bij zetten. Maar Frank is wel een voetballiefhebber en je kan op hem rekenen tijdens de wedstrijden.
  8. Voetbalhumor: Er is al zoveel geschreven en vertellen is altijd leuker, maar ik doe zelf ook een poging. Toen ik nog voetbalde, moesten we bij FC Den Bosch een keer een foto maken op de groenstrook in de Stationsstraat in Den Bosch. Daar stonden keurig alle stoelen op een rij klaar voor ons, alleen bleek daar omheen best wel wat hondenpoep te liggen. Er viel een stoel om, precies met de voorkant van het zitgedeelte in de stront. De broek van een medespeler werd daardoor ter hoogte van zijn knieholte een beetje vies en een andere speler attendeerde hem daarop. Iedereen wist dat het stront was, maar degene met de vieze broek keek ernaar en zei: oh, dat is zand. Nog voordat iemand iets kon zeggen, maakte hij twee vingers nat met zijn mond en probeerde hij het daarmee schoon te vegen. Hij deed het meerdere keren achter elkaar, waarna een aantal spelers kotsend wegliep.
  9. Wat wil je nog bereiken: Mijn contract bij FC Den Bosch wordt niet verlengd, dus ik zou graag ergens ergens hoofdtrainer worden. Een club uit de regio zou mooi zijn, maar dat is niet noodzakelijk. Ik houd vooralsnog alles open. Ik ambieer ook een functie als hoofd jeugdopleidingen, waar ik komend seizoen de opleiding bij de KNVB voor ga volgen.
  10. Beste speler uit de regio: Ken Bissels vond ik bij Nooit Gedacht een opvallende speler. Tijdens wedstrijden vulden wij elkaar uitstekend aan. Ook vind ik Boaz Kuper bij Zwaluw een meerwaarde. Dat soort voetballers maken medespelers beter én halen zelf ook nog een hoog niveau. En wat ik nog belangrijker vind en waar ik van hou, is dat beide gasten ‘gewoon’, gezellig en sociaal zijn.
  11. Opvallendste regioclub: Ik vind het interessant om te zien hoe een grote club als OJC Rosmalen zo’n grote voetbalclub organiseert. Vanaf de zijkant kan ik me voorstellen dat het een hele operatie is om alles in goede banen te laten leiden en het elke week weer voor iedereen zo goed mogelijk te regelen. Nemelaer en Helvoirt vind ik positieve clubs. Zij springen er al jaren, met veelal eigen spelers, positief bovenuit in de regio. Daar ga ik volgend seizoen zeker een keer kijken, mocht ik geen club gaan trainen.
Foto’s: Henk van Esch

Geef een reactie