Terug in de tijd: Theo in Rossum (2)

ROSSUM – Tijdens zijn jaren bij Rossum reeg Theo van Geffen de doelpunten en kampioenschappen aaneen. Het bescheiden dorpsclubje bestormde tussen 2001 en 2004 de voetballadder, maar net zo snel als de vijfdeklasser omhoog ging, was het ook weer gedaan. Eerder deze week vertelde Van Geffen al honderduit over zijn drie ‘superjaren’ in de Bommelerwaard. Vandaag deel 2 van zijn relaas.

Zie ook: Waar gebeurd: Theo in Rossum (1)

Onderling was het altijd erg gezellig. “Rond 5 december had ik een gedicht geschreven, waarin iedereen van de selectie genoemd werd. Jan Hooijmans was Sinterklaas, een speler Zwarte Piet en ik had 50 consumptiebonnen geregeld”, gaat Van Geffen verder met waar hij eerder deze week gestopt was. “Die moest onze keeper Ad Hoogeveen bij de Sint komen halen, met de uitgesproken hoop dat hij ook eens een keer in de kantine zou komen. Die kwam echt alleen trainen en wedstrijden spelen en ging daarna altijd meteen weg, een uitzondering bij Rossum.”

De familie Hooijmans, dat waren sowieso toppers, volgens de huidige trainer van Nemelaer: “Ik scheurde mijn schouderbanden af, waardoor ik een paar weken niet kon spelen. Toen kreeg ik kaarten om op een trainingsavond naar de Champions League-wedstrijd van Ajax tegen AC Milan te gaan. Waren van de vader van Jan (de championkweker die zelf in het eerste elftal voetbalde en veel van zijn medespelers naar Rossum haalde, red.), geweldig toch. Sowieso was zijn vader de trouwste supporter van Rossum. Die stond met zijn blauw witte klompen langs het veld. Die is trouwens ook gewoon wereldberoemd geworden met zijn duiven. Had wekelijks Aziaten over de vloer die ze wilden kopen.”

500 sjaals
Zelf was de aanvaller toen altijd al bezig met het regelen van leuke dingen rondom de selectie. “Bij onze eerste promotie, van de 4e naar de 3e klasse, moesten we op het neutrale terrein van BMC een beslissingswedstrijd spelen tegen CHC. Ik had aan hoofdsponsor Elbanton gevraagd om 500 sjaals te laten maken en die bij de ingang uit te delen aan de Rossum-supporters. Dat was prachtig, die avond. Met veel blauw-wit langs de lijn wonnen we met 1-0 door een kopbal van Manuel Sterk.”

Een prachtige anekdote die Van Geffen zich nog herinnert vond plaats bij een uitwedstrijd bij Oisterwijk. “Volgens mij was Bas Gösgens daar toen trainer. Veel spelers gehaald, stond het publiek te zingen: ‘Rossum, Rossum, koeien in de wei, varkens in de stal, stront op de grond.’ Hilarisch. Amateurs onderling. Niemand kende Rossum en we gingen steeds hogerop. Geweldig.”

Topscorer
Ieder jaar kroonde de makkelijk scorende aanvaller zich tot topscorer van de Bommelerwaard. En ook dat ging niet zonder slag of stoot voorbij: “We hadden onze jaarafsluiting op het sportpark. Landt er ineens een helikopter op het hoofdveld. Een vaste supporter van de club stapte, vermomd als reporter, uit en overhandigde mij een grote beker ter ere van het topscorerschap.”

Sprookje gedaan
Toen de externe spelers, na de degradatie uit de 2e klasse, vertrokken, was het met het sprookje snel gedaan. In de twee volgende seizoenen verloor Rossum liefst 40 van de 44 (!) competitiewedstrijden. Eenmaal terug in de 5e klasse kon men eindelijk pas weer een bescheiden woordje meespreken. Een onverdeeld succes was dat echter zeker niet; in 8 seizoenen tijd was de 7e plaats de hoogste eindklassering.

De fusie met Hurwenen (tot HRC’14) kwam in 2014 dus, op sportief vlak althans, als geroepen. Op dat moment waren de hoogtijdagen van 10 seizoenen eerder allang weer vergeten. Maar niet door Van Geffen: “Helaas viel het uit elkaar, maar wij – en ook de gemeenschap daar – hebben prachtige jaren gehad”, eindigt hij zijn verhaal. “De ‘buitenlanders’ vertrokken en het eigen spul bleef. Stuk voor stuk leuke gasten. Harald van Deelen, nu nog trainer van HRC’14, Manuel Sterk, Louis Weijers, Sander Derksen en Marien van Tussenbroek, die Heerewaarden traint. Ik kan ze zo nog allemaal opnoemen, dat zegt ook iets over hoe leuk het was.”

Geef een reactie