Elf vragen aan… Fatah Hadouir

DEN BOSCH – Na een (te korte) carrière op hoog amateurniveau is de inmiddels 43-jarige Fatah Hadouir de laatste seizoenen een vertrouwd gezicht binnen het regionale trainersgilde. Middels onze wekelijks rubriek maken we nader kennis met de Marokkaanse Bosschenaar, die het eerste elftal van CHC onder zijn hoede heeft.

Naam: Fatah Hadouir.
Geboren: 2 juli 1977 in Marrakech, Marokko.
Clubs: Als voetballer begonnen bij OSC’45, daarna BVV en toen de overstap gemaakt naar Wilhelmina. Daarna Vlijmen, OJC Rosmalen, JVC Cuijk, UDI’19, Schijndel, Woezik en gestopt na een aantal wedstrijden bij TGG. Als trainer ben ik actief geweest bij JVC Cuijk, Woezik, RKJVV en nu CHC.
Positie: Aanvallende middenvelder en nu langs de lijn als coach.
Dagelijks leven: Ik woon in Den Bosch met mijn gezin. Sinds februari ben ik na 13 jaar niet meer werkzaam bij Heijmans, maar voor mezelf begonnen. Mijn grootste hobby is toch wel gezelligheid met vrienden en familie. Vooral nu waardeer je het steeds meer.

  1. Sterkste/zwakste punt: Mijn sterkste punt als trainer is toch wel het lezen van wedstrijden. Zwak is dat ik af en toe directer moet zijn naar sommige spelers, want soms is er een verschil van inzicht.
  2. Kunst- of natuurgras: Mijn voorkeur gaat echt uit naar gras, maar soms zou ik wel willen dat CHC een kunstgrasveld heeft, zodat we altijd kunnen trainen.
  3. Kleur voetbalschoenen: De schoen die het beste past bij je tenue.
  4. Mooiste tenue en sportpark. Ik vind CHC veruit het mooiste tenue hebben. Zelf mooier dan de meeste clubs in het betaald voetbal. Daarnaast is het sportpark van OJC gewoon prachtig.
  5. Mooiste voetbalmoment: Dat zijn de kampioenschappen als speler, de bekerwinst als trainer met Woezik A1 en het kampioenschap met CHC.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: De vele knieblessures die ik heb gehad. In totaal 8 keer geopereerd, waardoor ik te vroeg moest stoppen. Ik wilde zelf lang op niveau blijven voetballen, maar helaas ben ik op mijn 32e gestopt.
  7. Opvallendste teamgenoot: Dat was Pol van Boekel, de huidige eredivisiescheidsrechter, bij JVC Cuijk. Die was altijd vrolijk en zo gek als een deur. Als ik hem nu op televisie zo serieus zie fluiten, kan ik mijn ogen af en toe niet geloven. Het was echt een goede rechtsback met veel opkom- en loopvermogen, maar die gozer spoorde echt niet. Als trainer kies ik voor Jules Antonis. Die jongen zal ik ook nooit vergeten. Helaas voetbalt ie niet meer, maar dat had ik al vroeg door. Zijn levensstijl en streken… Je maakte elke keer wel wat met hem mee.
  8. Voetbalhumor: We hadden met RKJVV een uitwedstrijd bij Boxtel en Jules was de avond ervoor weer eens gaan stappen. Had had heel de nacht doorgehaald en kwam eerlijk vertellen dat ie niet wilde starten. Op de heenweg naar Boxtel heeft ie drie keer overgegeven. Tijdens de warming-up lag hij de hele tijd op de massagetafel zijn roes uit te slapen. Toen we twintig minuten voor tijd met 1-0 achter stonden, dacht ik: als straf moet ik je brengen. En wat denk je? Jules maakte de gelijkmaker. Hoe, dat weet ie zelf denk ik niet meer. Maar prachtig was het wel, want het was ook de eindstand.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik vind het trainen nu nog leuk en heb met mijn broertje een voetbalschool, maar ik zie mezelf over 5 jaar niet meer als trainer. Dit soort dingen zijn tijdelijk en met een houdbaarheidsdatum.
  10. Beste speler uit de regio: Dat zijn toch mijn broertjes Anouar (in de eredivisie), Younes en Mounir Hadouir. Ze hebben alles, creativiteit, beslissen wedstrijden en spelen meestal ook goed. De beste speler waar ik samen mee heb gespeeld is Pavel Michalevitsj (oud-NEC). Die was erg goed, technisch en sterk. Maar vooral zijn temperament en voetbalbeleving was prachtig. Die kon helemaal gek worden in de kleedkamer. Gelukkig verstonden wij geen Russisch, haha.
    De beste speler waar ik ooit tegen gespeeld heb, is Arnold Scholten, met OJC tegen FC Den Bosch in de Amstel Cup. Ik was goed, maar tegen hem voelde ik me echt een klein jochie. Na 60 minuten moest ik wisselen omdat de pijp leeg was. Die man deed niet veel, maar wat ie deed was van een hoog niveau. Bal ophalen en verdelen.
  11. Opvallendste regioclub: Sowieso Real Lunet. Als je ziet van waar ze komen en nu zijn, dat is pure klasse. En dan gaat men afgunstig zeggen dat ze geld investeren. Maar als er ergens in een dorp een keuken gebouwd wordt voor een goede dorpsspeler of ze leggen je tuin aan, hoe noem je dat dan?
Foto’s: Gerald van Zanten

Geef een reactie