Elf vragen aan… Rick te Riele

VLIJMEN/HAAREN – Hij voetbalde in de eredivisie met FC Den Bosch, speelde bij enkele clubs op hoog amateurniveau, maar maakte veruit de meeste minuten bij Nemelaer. Daar is Rick te Riele al een tijdje gestopt en alweer jarenlang als assistent-trainer actief. Hij voelt zich het beste in de schaduw en geniet oprecht van een plaats in de luwte binnen het amateurvoetbal.

Naam: Rick te Riele.
Geboren: 25 juni 1977 te Vlijmen.
Club(s): Vlijmense Boys, Wilhelmina, SC Feyenoord, FC Den Bosch, KFC Schoten SK (België), OJC Rosmalen en sinds 2004 bij Nemelaer.
Positie: In de jeugd begonnen als linksbuiten, maar later ben ik steeds verder naar achteren gezakt. Uiteindelijk als vrije man achterin geëindigd en nu al 8 jaar assistent-trainer van het eerste elftal van Nemelaer.
Dagelijks leven: Woonachtig in Vlijmen, al 25 jaar. Verliefd op Kim, samen hebben we twee kinderen; Ryan en Jaidy. Sinds de corona vind ik het wel leuk om te darten, daar heb ik nu meer tijd voor.

  1. Sterkste/zwakste punt: Ik had een goed spelinzicht, een goede pass/voorzet en technisch was ik wel aardig. Zwakste punt was mijn snelheid, die liet me nog wel eens in de steek.
  2. Kunst- of natuurgras: Voor wedstrijden zeker gewoon een mooie groene grasmat, kort gemaaid en net voor de wedstrijd gesproeid. Bij Nemelaer trainen we ook op gras, maar we kunnen altijd uitwijken naar het kunstgras als het slecht weer is of als we zondags tegen een tegenstander spelen die op kunstgras hun wedstrijden spelen.
  3. Kleur voetbalschoenen: Altijd zwarte Copa Mundial.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Het witte Adidas-tenue van KFC Schoten. Die club werd in het jaar dat wij daar speelden een klasse terug gezet vanwege een vermeende omkoping. Om iedereen te laten zien dat ze het er niet mee eens waren, speelden we in het maagdelijke wit in plaats van het voor de club gebruikelijke geel-groen. Het mooiste sportpark is het Walzaadje van Nemelaer. Een mooi, gezellig complex met een hele gezellige kantine, die helemaal gebouwd is door vrijwilligers van onze eigen club.
  5. Mooiste voetbalmoment: Mijn enige wedstrijd in de eredivisie. We wonnen uit bij De Graafschap met 0-1.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Ik ben één keer echt langdurig geblesseerd geweest. Bij FC Den Bosch, echt een klote periode. En verder dat we met Nemelaer niet promoveerden, terwijl we – met nog maar 5 wedstrijden te spelen – met 8 punten voorsprong bovenaan stonden.
  7. Opvallendste teamgenoot: Ruud van Nistelrooij, dat heeft geen uitleg nodig. En bij Nemelaer onze keeper Kamile de Jong. Die is inmiddels 35 jaar oud, maar in de wedstrijden en op trainingen nog net zo fanatiek als toen hij op 17-jarige leeftijd bij de selectie kwam.
  8. Voetbalhumor: Bij Nemelaer loopt Bram Bergmans die, als hij geblesseerd is, toch zijn waarde probeert te hebben voor de ploeg. En dat hééft hij! Hij gaat dan namelijk een weddenschap aan met een van onze spitsen, steeds weer een andere. Als ze níet scoren, moeten ze een borreltje pakken. Als ze wél scoren, moet hij voor ieder doelpunt een borreltje pakken. Bram heeft nog nooit een weddenschap gewonnen. Joeri Vugts schoot er zelfs een keer 3 in, toen ze zo’n weddenschap hadden afgesloten.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik zou graag met Nemelaer promoveren naar de hoofdklasse. We waren er al een keer dichtbij…
  10. Beste speler uit de regio: Onze eigen Luuk Vermeer. Technisch en tactisch zeer sterk, met een ongelofelijke drive en de absolute wil om te willen winnen.
  11. Opvallendste regioclub: Ik verwacht volgend seizoen veel van ODC. Piet Drijvers als hoofdtrainer en Toon Pennings trainer van het 2e, die hebben samen de nodige kampioenschappen behaald.
Foto: Jan Verhoeven

Geef een antwoord