Elf vragen aan… Jochem Leermakers

HELVOIRT – Voor de buitenwereld is Jochem Leermakers (26) waarschijnlijk onbekend. Vijf seizoenen lang speelde hij immers in het tweede elftal van Helvoirt. Sinds Henk van Hattum trainer is bij de tweedeklasser, is de linksback echter een vaste waarde in het eerste. Maak vandaag kennis met deze Helvoirtse laatbloeier.

Naam: Jochem Leermaker.
Geboren: 20 september 1994 in Woerden.
Club(s): Op m’n achtste ben ik begonnen in de F2 van v.v. Helvoirt. Inmiddels zijn we 18 jaar verder en voetbal ik er nog steeds.
Positie: Linksback, met af en toe een uitstapje naar het middenveld.
Dagelijks leven: Ik ben op mijn 7e vanuit Zuid-Holland naar Helvoirt verhuisd. Een paar jaar geleden heb ik Bedrijfskunde en Marketing in Nijmegen gestudeerd en heb ik daar ook een tijdje op kamers gewoond. Inmiddels werk ik nu als online marketeer bij QLF Brands. Naast het voetballen pak ik graag een terrasje met vrienden of vieren we de derde helft. Helaas staat dat al een tijdje op een wat lager pitje.

  1. Sterkste/zwakste punt: Sterkste punten zijn mijn overzicht en dat ik altijd de voetballende oplossing zoek. Zwakke punten zijn mijn conditie en loopvermogen.
  2. Kunst- of natuurgras: Kunstgras! Er gaat uiteraard niets boven een goede natuurmat, maar helaas zijn die vrij schaars. Een goede kunstgrasmat, zoals wij die sinds een paar jaar in Helvoirt hebben, is dan een prima alternatief.
  3. Kleur voetbalschoenen: Ik probeer het meestal een beetje te matchen met ons thuistenue, blauw-wit dus. Maar als er niets fatsoenlijks in die kleuren te vinden is, doen zwarte Adidasjes het ook altijd goed.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Ik vind ons eigen Helvoirt-tenue wel gaaf, al hadden we eigenlijk witte sokken moeten hebben. Voor de rest vind ik het rood-zwarte tenue van OJC wel iets hebben. Een van de mooiste sportparken vind ik het nieuwe van Berghem Sport. Mooi om vanaf het clubhuisterras een pot voetbal te kunnen kijken daar.
  5. Mooiste voetbalmoment: Het kampioenschap met het tweede elftal, waarmee we promoveerden naar de reserve 2e klasse, was toch wel een van de hoogtepunten. Twee dagen lang feest, drie dagen lang een kater.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Persoonlijk heb ik gelukkig niet heel veel dieptepunten gehad in het voetbal. In het algemeen is het grootste dieptepunt toch wel dit hele coronagebeuren, wat het voetballen al twee seizoenen lam legt. Hopelijk kunnen we volgend seizoen eindelijk weer eens een normale competitie afwerken.
  7. Opvallendste teamgenoot: Max Meijer, dat heb je waarschijnlijk ook wel kunnen lezen in zijn bijdrage aan deze rubriek. Neemt het allemaal niet te serieus, maar wanneer hij het eenmaal op z’n heupen heeft, vliegt ie over het veld heen. Dan rent ie iedereen snot.
  8. Voetbalhumor: Tijdens ons selectieweekend hebben we altijd een ‘ontgroening’ voor de mensen die dat jaar voor het eerst bij de selectie meedraaien. Dan mogen ze bewijzen dat ze selectiewaardig materiaal zijn. Prachtig om te zien dat ze, terecht, met knikkende knietjes mee gaan op weekend. Ieder jaar opnieuw ontstaan daar weer de mooiste verhalen.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik heb binnen het voetbal geen hele grote ambities meer. Ik hoop nog lekker een paar jaar op niveau mee te kunnen voetballen en daarna rustig af te bouwen bij een lager elftal. Wie weet ga ik ooit nog aan de slag als (jeugd)trainer of iets dergelijks.
  10. Beste speler uit de regio: Tijdens de Haaren Cup/Van Helvoort Cup heb ik regelmatig tegen Joeri Vugts van Nemelaer gespeeld. Dat zijn altijd lastige potten. Hij is snel, heeft een goede actie en scoort makkelijk.
  11. Opvallendste regioclub: Aangezien we al anderhalf seizoen niet echt meer gevoetbald hebben, is het lastig om een club aan te wijzen die er op dit moment bovenuit springt. Maar ik ben er altijd wel fan van als dorpsclubs, die met jongens uit eigen gelederen goed presteren. EVVC en SVSSS, om er maar een paar te noemen.
    Hoe we het zelf gaan doen komend seizoen? Geen idee. Maakt me ook niet zoveel uit, als we maar weer een keer voor het echie de wei in mogen.
Foto: Ruud Schobbers

Geef een antwoord