Waar gebeurd: hondenbrokken

ROSMALEN/ZALTBOMMEL – Zijn actieve voetbaljaren liggen alweer even achter Theo van Geffen. De huidige trainer van Nemelaer (51) kijkt er echter met veel plezier en enige weemoed terug op die tijd in de jaren 90 en ‘00. Hij mist het spelletje, de doelpunten en zijn teamgenoten van weleer. Maar vooral over alle randzaken raakt hij maar niet uitgepraat. Deze week weer een mooie anekdote uit zijn rijke arsenaal.

“Ik zat zolang ik heb gevoetbald iedere donderdagavond, zodra ik de kantine in kwam, te roepen om hapjes”, zo trapt Van Geffen dit keer af. “Zo ook bij Nivo Sparta, nog op het oude complex. Ze werden er af en toe helemaal gek van. En dan riep ik juist nog wat harder, om de boel op te naaien. Elke keer kwam ik weer met m’n grote waffel de kantine binnen en terwijl ik aan onze vaste tafel ging zitten en een fles bier aan mijn mond zette, riep ik dan: ‘Hennie, hapjes! Pinda’s! Kom aan vriend, vort doen.’ De toenmalige kantine-eigenaar was mijn opdringerige gastvrijheid op een gegeven moment denk ik beu. Hij had namelijk voorbereidingen getroffen en op alle tafels een paar schaaltjes met pinda’s en Japanse mix gezet. Ik viel meteen aan en zat, gulzig als altijd, flink te schransen van die nootjes die eindelijk een keer op tafel stonden. Tussendoor riep ik natuurlijk wel een keer door de kantine heen dat het ouwe, harde rommel was, maar ach…. tegenover niks, wat we normaal kregen, was dit wel lekker bij ons borreltje.”

Het verhaal kreeg een voor Van Geffen onverwacht staartje toen de kantinebaas achter zijn bar vandaan kwam. “Hennie ging op een gegeven moment het statiegeld ophalen. Dat viel al op, want dat was daar niet gebruikelijk. Je bracht namelijk de lege flessen en glazen terug naar de bar als je een nieuwe bestelling ging doen. Maar ach, ik nog niks in de gaten.”

Toen de tafel waaraan Van Geffen en teamgenoten plaats hadden genomen was bereikt, kwam de aap al snel uit de mouw. “Hij liep achter mij, om mijn lege flesjes mee te nemen, en kefte daarbij opzichtig als een jonge hond. Ik maakte natuurlijk meteen weer een opmerking richting hem over zijn rare geluiden, maar toen werd het stil… Haalde hij verdomme een leeg pakje hondenkoekjes uit zijn schort, om mij schaterlachend te confronteren met het feit dat hij tussen de Japanse mix ook wat van die harde, taaie hondenbrokken had gedaan. Al die gasten hard meelachen natuurlijk en ik… Ik liet me niet kennen en vrat gewoon dat schaaltje met die zooi leeg!”

Ook een leuk verhaal voor de rubriek ‘Waar gebeurd’? Neem contact op via waargebeurd@073voetbal.nl en wie weet lezen de bezoekers binnenkort jouw anekdote op onze site.

Geef een antwoord