Elf vragen aan… Paul van den Elzen

ROSMALEN/AALST – Paul van den Elzen (25) is al even weg uit onze voetbalregio, maar desondanks voor velen een bekend gezicht. De Rosmalense keeper van Roda Boys vertelt in onze wekelijks rubriek over spelen met of tegen (oud-)profs, een penaltykiller na een hersenschudding, een vergeetachtige leider, een maten-naaiende medespeler en zíjn regiotopper.

Naam: Paul van den Elzen.
Geboren: 8 februari 1996 in ‘s-Hertogenbosch.
Club(s): Ik begin aan mijn vierde seizoen bij Roda Boys. Hiervoor heb ik een jaar of vier bij OJC in de selectie gespeeld, waar ik na wat omzwervingen bij PSV, RKC en FC Den Bosch op mijn 16e terugkwam in de jeugd.
Positie: Keeper. Helaas niet genoeg voetballende kwaliteit voor een veldpositie.
Dagelijks leven: Ik ben vrijgezel en sinds een aantal jaar woon ik in het Paleiskwartier. Vanuit hier rij ik bijna dagelijks op en neer naar Eindhoven, voor mijn werk als inkoper/category manager bij Nisbets Europe. Een bedrijf wat actief is in de non-food horeca branche. En laat die horeca nou net een hobby van me zijn. In het weekend ben ik – normaal gesproken – namelijk veel op stap of op festivals te vinden. Ik maak ook geregeld kilometers op de mountainbike of wielrenfiets.

  1. Sterkste/zwakste punt: Ik ben een meevoetballende keeper, die ver voor zijn goal keept en sterk is in 1 op 1-duels. Mijn zwakste punt is duidelijk mijn verkeerde been. Ik win nog eerder de loterij dan dat ik een bal met links bij iemand op z’n stropdas leg of over de middenlijn trap.
  2. Kunst- of natuurgras: Als keeper geef je denk ik altijd de voorkeur aan gras, mits het gesproeid is. Ik dus ook. Of een gesproeid kunstgrasveld, dat kan ook. Anders kun je de schaafwonden tellen aan het einde van de wedstrijd.
  3. Kleur voetbalschoenen: Tegenwoordig altijd zwart, die fratsen hebben we gehad.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Het sportpark van Roda Boys hebben ze de laatste jaren goed aangepakt, vind ik. Een mooi, groot hoofdveld met strakgespannen netten omringd door vele reclame borden en nieuwe tribunestoeltjes. Het sportpark van ‘onze rivaal’ Nivo Sparta en dan met name het hoofdveld en de tribune vind ik toch echt wel het mooist. Altijd goed gevuld en vanuit de kantine voetbal kunnen kijken met een biertje is denk ik wat iedere toeschouwer wil. Het rood-zwart van OJC Nike shirt van OJC van een aantal jaar terug is en blijft het mooiste tenue.
  5. Mooiste voetbalmoment: Dat zijn er heel wat eigenlijk. Van spelen met of tegen inmiddels grote spelers als Bazoer, Frenkie de Jong en Dumfries, tot het kampioenschap en de bekerwinst met OJC A1. Mijn persoonlijke hoogtepunt is denk ik wel de uitwedstrijd bij Magreb’90, wat denk ik mijn beste ooit was. We speelden daar een rechtstreeks duel voor handhaving in de Topklasse, tegen oud-profs als Nourdin Boukhari en Charles Dissels en door te winnen speelden we ons niet veel later veilig voor degradatie. En dat hebben we gevierd ook.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Typerend genoeg kwam het dieptepunt een week later, na de wedstrijd tegen Magreb, op bezoek bij De Treffers. Na acht minuten spelen mocht ik de wedstrijd vanaf de zijlijn toekijken, nadat ik – onterecht – rood kreeg. Ander dieptepunt is een hersenschudding, opgelopen tijdens mijn debuut bij OJC 1. Lichtpuntje hieraan, wat ik vaak aan heb moeten horen, is dat verdediger Guus (Habraken, red.) zichzelf sindsdien ‘penaltykiller’ noemt. Terwijl ik KO het veld af ging, stopte hij namelijk een penalty en scoorde Kay (Huijgens, red.) even later de 1-1.
  7. Opvallendste teamgenoot Bij: OJC hadden we veel bijzondere jongens, zoals Diego (Meerveld, red.), (René, red.) Geerts of Sjoey (Joey, red.) Lokasi. Er spant er echter één de kroon en dat is Jesse Dibbets. Ik weet nog goed dat hij na veel blessureleed iets terug moest doen voor de club, door de rol als leider van het eerste elftal op zich te nemen. Ik denk oprecht dat trouwe supporter en clubman Werner Beset minimaal 3 van de 6 uitwedstrijden werd gebeld of hij – voordat hij naar het complex van de tegenstander kwam – nog even langs OJC wilde rijden, omdat Jesse de ballen, broekjes of spelerspasjes was vergeten… Ik zal trouwens ook maar niet de details vertellen wanneer die jongen de muziekbox en microfoon in zijn handen had.
    Bij Roda Boys is Rik van den Broek het bijzonderste figuur. Junior van Beers, nu speler van Engelen, staat me ook nog goed bij. ‘s Ochtends tijdens de wedstrijdbespreking kon je exact ruiken hoeveel glazen Bacardi hij die nacht ervoor op had. Toegegeven, kater of niet, de man was altijd een van de beteren van het veld.
  8. Voetbalhumor: Dan ga ik terug naar de tijd in de A1. Toen Steven van Schijndel, met een veer onder zijn haarbandje, al dribbelend indianengeluiden maakte tijdens een wedstrijd en Niels Berkelmans “geel, geel!” schreeuwde, nadat een medespeler (!) een overtreding had gemaakt. De scheids keek een paar keer vreemd op, om te zien of ie het wel goed had verstaan. De grap was dat we onze eigen kaarten moesten betalen. Al dat soort fratsen hadden we toen. Gerrum, ik denk dat Jordy Gutte trouwens nu nog aan het krabben is. Na de uitwedstrijd tegen Geleen of Meerssen hadden we tijgerbalsem in zijn onderbroek gesmeerd. Net toen we het busje instapten, om aan de tocht van zo’n 125 kilometer te beginnen, merkte hij het. Ik heb iemand nog nooit zo benauwd zien worden. Andere standaard grappen bij ons waren slippers met secondelijm op de grond plakken, onderbroeken in de vriezer, etc.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik zou graag nog een keer met Roda Boys naar de 1e klasse willen promoveren. Die ambitie is er al tijden, maar helaas is het tot op heden nog niet mogen slagen. Naast het voetbal hoop ik een leuke carrière op te bouwen in mijn werkveld.
  10. Beste speler uit de regio: Met vlag en wimpel Sam van Doremalen. Die is enorm stabiel achterin en heeft zelfs de techniek om een aanval op te zetten of iets anders leuks met de bal te doen. Helaas heeft ie veel pech gehad met blessures, maar net als nu komt hij daar weer doorheen. Ook een topgozer!
    Daarnaast natuurlijk the one-and-only Jort van der Sande, vrijwel de enige uit onze FC Den Bosch-jaargang die het heeft gered. Sterker nog, hij heeft zich ontpopt tot publiekslieveling en blijft nog steeds zo lekker gewoon. Ik zit trouwens nog steeds op een gesigneerd FCDB-shirt van hem te wachten voor in mijn huis… (reminder)
  11. Opvallendste regioclub: Nieuw seizoen, dus nieuwe ronde, nieuwe kansen. Ik denk dat wij een goede kans maken, met een speler als Diego Meerveld erbij. We gaan het zien!
Foto’s: Gerald van Zanten

Geef een antwoord