Elf vragen aan… Michael van de Wal

DEN BOSCH/GEMONDE – Aan de rand van de Bossche voetbalregio is Michael van de Wal alweer enige jaren actief. Na jarenlang als rechterhand te hebben gefungeerd bij Real Lunet en SCI, werkt hij tegenwoordig als hoofdtrainer, maar nog altijd in de luwte. Met vijfdeklasser Irene uit Gemonde hoopt hij de komende jaren nog een keer te gaan verrassen.

Naam: Michael van de Wal. Volgens mij ben ik vernoemd naar Michael Douglas.
Geboren: 8 februari 1980, thuis op de Kruiskamp.
Club(s): Jeugdtrainer bij Wilhelmina vanaf 2003. Daarna assistent bij het eerste elftal van Real Lunet en SCI en sinds 2018 hoofdtrainer bij v.v. Irene.
Positie: Langs de lijn. Ook als voetballer vonden trainers dat de beste plek voor mij.
Dagelijks leven: Ik woon heel mijn leven al in Den Bosch. Tegenwoordig samen met mijn vrouwtje Joyce, dochter Dana en zoon Caine. Ik heb een eigen stucadoorsbedrijf en mijn hobby’s zijn voetbal, een beetje wielrennen, lekker uit eten, een terrasje pakken en een spaar sneakers. Nike Air Max 1 heeft mijn voorkeur.

  1. Sterkste/zwakste punt: Ik ben denk ik sterk in het vormen van een team en tactisch sterk, heb ik ook wel eens gehoord, haha. Tegelijkertijd hoor ik ook wel eens dat ik iets wat tactischer had kunnen brengen. Ik heb het hart op de tong liggen, zeg maar.
  2. Kunst- of natuurgras: Gras natuurlijk. Kunstgras bij 30 graden is niet te harden langs de lijn, laat staan als je er op moet rennen.
  3. Kleur voetbalschoenen: Zwarte Nikes Tiempo.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Ik vind ons eigen tenue, wat speciaal voor de club is gemaakt, mooi. Het heeft een V op de borst, het teken van de vrijheid, en op de sokken staat het oprichtingsjaar. Op de rug is de kerk of het torentje van Gemonde geprint in het shirt. Dus vooral exclusief, met mooie details. Met Real hebben we ooit tegen Kozakken Boys gevoetbald. Daar hebben ze een hele mooie accommodatie.
  5. Mooiste voetbalmoment: Het kampioenschap met Real Lunet tegen Emplina, op de een na laatste speeldag. Verder de finale van de Brabant Cup tegen Kozakken Boys, dat was ook mooi.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Als trainer degraderen met het tweede elftal van Real Lunet.
  7. Opvallendste teamgenoot: Ik heb heel veel kunnen leren in mijn tijd als assistent van spelers als Pieter Schrassert Bert, Marc Damen en Virgil Nahumury. Ik ben nu trainer van Kay van der Sande, die loopt zijn blessures alleen in de kroeg op. Thomas Kerkvliet was, in mijn tijd bij SCI, ook een topper.
  8. Voetbalhumor: Randy van Wanrooij heeft mij – ook bij SCI – ooit als ‘papagaai Mikey’ te koop gezet op internet. Wat ik dat weekend aan telefoontjes heb gehad, is ongekend. In de jeugd heb ik zelf ook ooit iets uitgehaald. Ik had een brief van FC Den Bosch nagemaakt en opgestuurd naar een teamgenoot, met de mededeling dat hij gescout was. Hij is toen natuurlijk daar naartoe gegaan – hij voelde zich altijd de beste voetballer van Den Bosch – en stond op een leeg sportpark.
  9. Wat wil je nog bereiken: Promoveren met mijn huidige club. En ik zou het mooi vinden om ooit nog trainer van Wilhelmina te worden.
  10. Beste speler uit de regio: Dat vind ik moeilijk te zeggen, omdat ik zelf net buiten de 073-regio actief ben. Maar als ik spelers moet kiezen waar ik mee gewerkt heb en die nu nog actief zijn, dan ga ik voor Lucas Stilmant, Arda Havar en Sam van Doremalen.
  11. Opvallendste regioclub: Ik denk dan toch Nemelaer. Mooi om te zien dat ze vooral met eigen jongens op een heel aardig niveau meedraaien. Of ligt dat aan de trainer?

Geef een antwoord