‘Zeg nooit nooit, het blijft m’n club’

DEN BOSCH – Vorige week waaide hij ineens aan in stadion De Vliert. Barry Maguire, met enige overdrijving ‘de verloren zoon’ van FC Den Bosch, traint ouderwets mee bij de club waar hij vanuit de jeugdopleiding doorbrak. Of het bij wat trainingen blijft, is vooralsnog de vraag. De eerste wedstrijd na de winterbreak deed de 32-jarige routinier in ieder geval nog niet mee. Maar wat niet is, dat kan misschien nog komen.

“Lang geleden dat ik hier bij een wedstrijdje ben geweest”, vertelde Maguire zaterdag tijdens de rust van het treffen met FC Emmen (0-2). “Vorige week heb ik gevraagd of ik mee mocht komen doen. In eerste instantie om mijn conditie op peil te houden, maar bij Den Bosch weet je het natuurlijk nooit. Het is toch mijn club. Maar de bedoeling is om weer naar het buitenland te gaan. Er lopen wat dingetjes, we gaan kijken wat het wordt.”

Het leger in
Maguire speelde de afgelopen jaren in Singapore, bij Geylang International. “Een heel ander leven daar. De zon schijnt lekker, stukje beter dan afgelopen weken hier. De voetbalsport daar niet hoog aangeschreven. Er is veel druk op de jeugd om het vooral op school goed te doen. De sport staat op tweede plan. En dan is er ook nog de National Service, dus na de middelbare school moeten ze ook nog twee jaar het leger in. Dat is voor het voetballen lastig natuurlijk.”

Het was zijn verste emigratie, maar niet het eerste avontuur in het buitenland. Eerder waren Limerick FC (Ierland), sv TEC uit zijn geboorteplaats Tiel en het Noorse Sarpsborg 08 FF zijn clubs. In 2013 keerde Maguire, na seizoenen met FC Utrecht en VVV-Venlo in de eredivisie te hebben gespeeld, al eens terug bij FC Den Bosch. Of dat nu mogelijk weer gaat gebeuren? “Zeg nooit nooit”, lacht ie tegen Johan Kouwenberg van het mediateam van FC. “Het blijft m’n club, dus het is altijd een optie.”

Toekomst van Den Bosch
Maguire traint nu een weekje mee met de ‘superleuke ploeg’. “Het zijn hardwerkende jongens, waar ook wel wat kwaliteit in zit. Jizz (Hornkamp, red.) voorin natuurlijk en Souf (Soufyan Ahannach, red.) bijvoorbeeld. Ik stond ook met aantal 17-jarigen op het veld. Dat deed me terugdenken aan de tijd dat ik hier als 16-jarige bij het eerste kwam. Super mooi. Ryan (Leijten, red.) viel mij van de week ook al op, daar zit potentie in. De toekomst van Den Bosch.”

Zelf was de meetrainer meteen de nestor van het stel. “Ik ben zelfs een jaar ouder dan Wouter (van der Steen, red.), dus dan heb je automatisch al een andere rol. Buiten het veld heb ik het allemaal al een keertje meegemaakt. Er komt een stukje leiderschap bij kijken. Dat was bij mijn vorige keer terugkeer ook al en dat is alleen maar meer geworden. Het heeft eigenlijk altijd al in me gezeten, maar wordt nu ook meer verwacht.”

Een team heeft altijd een aantal ervaren jongens nodig, denkt Maguire: “Je kunt van jongens van 19, 20, 21 jaar niet verwachten dat ze de kar trekken. Die hebben anderen nodig om zich heen, om zich daar aan op te trekken. Dan valt er wat druk weg. Den Bosch heeft wel een hele jonge ploeg, wat coaching er omheen maakt het makkelijker.”

Warm gevoel
Het goede gevoel bij zijn voormalige werkgever is nog lang niet verdwenen, vertelt de Tielenaar tot slot: “Den Bosch is zo’n club waar oud-spelers zich thuis voelen. Het is misschien makkelijk voor mij om dat te zeggen, omdat ik hier altijd in de jeugd gevoetbald heb en daar een supergoed gevoel bij heb gehad. En het is een cliché, dat het altijd een warm gevoel geeft als je thuis komt. Maar zo is het wel. De supportersaantallen in de Keuken Kampioen Divisie lopen niet altijd even hoog op, maar hier bij Den Bosch is dat wel altijd een stimulans voor de spelers. Extra zonde dat de fans er nu niet bij kunnen zijn. Ik heb het altijd geweldig gevonden dat de M-Side en de rest van het stadion eigenlijk altijd goed gevuld is.”

Den Bosch is hij in ieder geval, waar ook ter wereld, altijd blijven volgen. “Ik volg de scores, probeer te kijken wat er rondom de club speelt. Dat gaat vanzelf, als je eenmaal bij de club hoort, blijf je dat altijd in de gaten houden. Of jullie mij nog in het blauw-wit gaan zien? Voor en bij Den Bosch is er altijd een mogelijkheid.”

Geef een antwoord