Elf vragen aan… Michael van den Heuvel

GEFFEN – Na heel wat jaartjes zit het erop voor Michael van den Heuvel. De 35-jarige Geffenaar kende hoogtijdagen bij FC Den Bosch, OJC en HVCH en was nog altijd een van de kartrekkers bij Nooit Gedacht, maar hij gaat verder in een lager elftal. Nog één keer komt de regionale topper aan het woord.

  • Naam: Michael van den Heuvel.
  • Geboren: 28 januari 1987 in Geffen, geboren en getogen.
  • Club(s): Bij de allerkleinsten van Nooit Gedacht, toen ik 4 was, al meteen een goede basis gelegd tijdens de trainingen van wijlen Marinus van Dinther. In de D-jeugd heb ik twee jaar gevoetbald bij FC Den Bosch, met een hele mooie selectie waarvan er nu nog veel in de regio actief zijn. Via mijn gymleraar kwam ik daarna bij OJC Rosmalen, waar ik vanuit de jeugd doorstroomde naar het eerste. Wegens weinig speelminuten na twee jaar weer terug naar Nooit Gedacht gegaan, maar een paar seizoenen later belde HVCH en wilde ik toch kijken waar mijn plafond lag. Het waren twee mooie jaren in Heesch, maar vanwege de komst van Milan ging ik toch maar terug naar het vertrouwde Nooit Gedacht. Daar ga ik na een geweldig mooi afscheid volgend jaar in een lager – maar niet slechter – team spelen.
  • Positie: Bij Nooit Gedacht begonnen in de spits, bij FC Den Bosch veelal rechtsback, bij OJC centrale middenvelder of verdediger. Daarna in Geffen weer aanvallende middenvelder en spits, bij HVCH was ik rechtshalf en de laatste jaren bij Nooit Gedacht weer centrale verdediger. Eigenlijk wel op elke plek in het veld gestaan. Het liefst speelde ik spits of centrale middenvelder/verdediger.
  • Dagelijks leven: Ik woon in Geffen samen met mijn – sinds kort – verloofde Alice en onze twee kinderen, Milan en Robin. Ik werk ook in Geffen en nieuwe hobby’s moet ik er nu bij gaan zoeken. Tennis en mountainbiken zal ik wel meer gaan doen, verwacht ik.
  1. Sterkste/zwakste punt: Sterke punten zijn denk ik mijn trap, duels en coaching. Mijn zwakke punt is duidelijk mijn snelheid. Tenminste, daar hebben mijn teamgenoten het vaak over.
  2. Kunst- of natuurgras: Natuurgras is nog steeds het fijnste, zeker als het een beetje nat is. Maar tegenwoordig zijn die velden niet meer allemaal even best helaas. Kunstgras is dan een heel mooi alternatief om toch goed te kunnen trainen en wedstrijden te spelen, zeker in de wintermaanden.
  3. Kleur voetbalschoenen: Sowieso zwart. Ik draag al mijn hele leven Copa.
  4. Mooiste tenue en sportpark: De shirts van Nooit Gedacht blijven natuurlijk mooi. Zeker ons uittenue vind ik mooi om te zien. Het mooiste sportpark is misschien makkelijk om te zeggen OJC of Gemert, tussen de bomen, maar ik kies dan toch ook hier voor Nooit Gedacht. Waarom? Omdat ik het ongekend mooi vind hoeveel sponsorborden er in en rondom ons hoofdveld staan en hangen. En tegenwoordig ook bij het kunstgrasveld. Dat wil zeggen dat Nooit Gedacht enorm leeft binnen Geffen en dat er veel betrokkenheid is binnen de vereniging.
  5. Mooiste voetbalmoment: De promotiewedstrijd uit bij Vorstenbosch, in 2010, is wel een hele mooie blijvende herinnering. Thuis hadden we 2-1 gewonnen, maar de return zou lastig worden. Veel jonge – goede – spelers die we toen hadden, waren vooraf in de kleedkamer heel zenuwachtig. Na een hoop rookbommen en vuurwerk begon de wedstrijd en binnen één minuut schoot ik er al een vrije trap in. Daardoor vielen veel zenuwen meteen weg. Uiteindelijk wonnen we die wedstrijd met 1-5, met drie goals van mij, en we promoveerden naar de 3e klasse. Een ander mooi moment is het beslissingsduel met Margriet, waarin we naar de 2e klasse gingen.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Het mislopen van het kampioenschap met HVCH in de 1e klasse. We stonden ver voor en tot aan de allerlaatste beslissende wedstrijd konden we kampioen nog worden. Maar helaas wonnen we niet en pakten we ernaast.
  7. Opvallendste teamgenoot: Ik heb bij verschillende clubs gespeeld en kan dus heel wat namen noemen. In elk team heb je er wel een paar bij zitten. Afgelopen jaar waren onze jongere jongens zo gek als een deur. Niks is te gek voor die mannen, mooi om te zien. Verder heb ik heel veel respect voor John Pennings, die al zijn hele leven bij Nooit Gedacht voetbalt. Een goudeerlijke en goede jongen, een voorbeeld voor de club. Verder wil ik nog de spelers opmerken die het altijd voor elkaar krijgen om precies één minuut voor aanvang aanwezig zijn, of zelfs op de precieze tijd zelf aan komen kakken.
  8. Voetbalhumor: De mooie feestjes bij Nooit Gedacht, die door verschillende seniorenteams geregeld worden, zijn altijd een groot succes. Steeds meer tegenstanders blijven na de wedstrijd in onze gezellige kantine hangen tot de late uurtjes.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik wil in de toekomst graag trainer worden, maar hoe of wat moet ik nog bekijken. Eerst genieten van mijn gezin en daarna komt de rest wel. Naast Schreuder op de bank bij Ajax zou ik wel meteen overwegen.
  10. Beste speler uit de regio: Jari van Erp heeft heel veel talent en daarom ook de stap van ons naar OSS’20 gemaakt. Ik hoop voor hem dat ie het daar gaat maken. Verder heb ik met veel verschillende goede spelers gespeeld, dus ik kan ze niet allemaal opnoemen. Ik kan het wel altijd waarderen als je met honderd procent inzet speelt. Al ben je voetballend misschien iets minder, als je met inzet speelt, kom je in mijn ogen vaak wel heel ver.
  11. Opvallendste regioclub: Ik heb geen club waarvan ik zeg: die is mij afgelopen jaar heel erg opgevallen. Wel vind ik het mooi dat we sinds een hele hoop seizoenen in dezelfde competitie komen met EVVC en Nulandia. Dat is natuurlijk voor deze drie clubs het mooiste, met een aantal mooie derby’s in het verschiet. Zelf sta ik dan niet meer in het veld, maar voor de hele vereniging zijn dit wel de mooiste momenten.