Elf vragen aan… Matthew Vos

DEN BOSCH – Met het vroegtijdig stoppen van Matthew Vos gaat er een schat aan verhalen, anekdotes, vliegende tackles en heel veel droge voetballol verloren. De pas 26-jarige mannetjesputter, die via BVV en Wilhelmina bij het Waalwijkse RWB was beland, poetst zijn arsenaal speciaal voor 073voetbal nog één keer op.

  • Naam: Matthew Vos.
  • Geboren: Op 16 oktober 1995 in de mooiste stad van Nederland, Den Bosch.
  • Club(s): Bij BVV begonnen in de jeugd en daar op mijn 17e mijn debuut gemaakt in het eerste elftal. Op mijn 21e vertrok ik naar Wilhelmina en ook op De Saren een super leuke tijd gehad. Afgelopen seizoen heb ik (tot februari) een blauwe maandag bij RWB rondgelopen. Daar was alles goed geregeld en die tijd dat ik er ben geweest heb ik ook genoten. En voor nu hang ik de schoenen even aan de wilgen, maar de deur is nog niet helemaal dicht.
  • Positie: Mijn voorkeur heeft centrale verdediger, maar ik ben ook vaak opgesteld als verdedigende middenvelder of rechtsback.
  • Dagelijks leven: Ik ben schilder, net voor mezelf begonnen. Dus nu ik toch op de site kom, maak ik even sluikreclame: m’n bedrijf heet Puntje Precies schilderwerken, dus kijk even op insta als je benieuwd bent naar mijn werkzaamheden. Verder woon nu anderhalf jaar op de Maaspoort, samen met mijn vriendin Avalon, waar ik graag tijd mee doorbreng. Dat doe ik ook graag met vrienden en verder vind ik het leuk om te stappen, dj te spelen en te voetballen.
  1. Sterkste/zwakste punt: Glijeee. Ja, ik moet zeggen dat ik mijn sliding mij veel heeft gered in mijn carrière. Ik vind dat ik ook goed in de duels ben. Man uitschakelen dus en de bal inleveren. Mijn zwakste punten zijn de zaterdagavond en opbouwen.
  2. Kunst- of natuurgras: Een goed grasveld vind ik wel lekker, want daar kun je goede slidings op maken. Al moet ik zeggen dat Wilhelmina ook een lekker kunstgrasveld heeft.
  3. Kleur voetbalschoenen: Liefst donkerblauw of zwart, valt niet zo op.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Ik kies voor het rood-zwarte AC Milan-tenue van BVV en het mooiste sportpark was dat van RKJVV. Dat was gewoon elke zondag een groot bruin café. Het zag er niet uit, maar er hing zeker sfeer.
  5. Mooiste voetbalmoment: Zeker het kampioenschap met Wilhelmina. We hebben twee dagen stront bezopen in de stad rondgelopen met z’n allen.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Toen mijn maat Sjeffie (van Esch, red.) zijn kruisband afscheurde in een wedstrijd. Dat geschreeuw ging door merg en been.
  7. Opvallendste teamgenoot: Mart Bammens, onze leider bij Wilhelmina. Een man met een hart van goud. Hij stond voor elke speler klaar en regelde alles voor iedereen. Als hij iets niet voor elkaar kreeg, maakte hij net zolang bonje tot het voor elkaar was. Verder Halim Daoudi, een goede vriend van me en echt een sfeermaker in de kleedkamer.
  8. Voetbalhumor: Het verhaal over het dak van de trainer is bekend. Een andere mooie anekdote komt uit een periode dat we een aantal wedstrijden achter elkaar verloren met Wilhelmina. Toen het zelfs 8-1 werd tegen ODC kregen we het bekende gesprek als het even niet loopt. De trainer was boos en ineens stond bestuurslid Tinus Burg ineens in de kleedkamer. Hij zag er gelikt uit. Puntschoentjes, strak broekie, blousje, haartjes strak naar achter gekamd en een knalgeel jasje aan. Hij begon me een partij te schreeuwen, want Tinus is een echte clubman. Maar Bart van Schijndel  speelde nog niet zo lang bij ons en kende hem helemaal niet. Ineens vraagt ie: wie is dat, ik dacht dat ie een liedje kwam zingen? Ik scheet, net als een paar teamgenoten, in m’n broek van het lachen.
  9. Wat wil je nog bereiken: Ik wil graag gezond blijven en heel veel leuke herinneringen maken met vrienden en Avalon. Verder hoop ik ooit met de gasten van Wilhelmina een vriendenteam te starten. En een gezin stichten lijkt me leuk, maar alles op zijn tijd.
  10. Beste speler uit de regio: Zonder twijfel Poelie, Erik Poelstra, onze keeper bij BVV. Die had uitstraling, kon supergoed keepen en was een man die me veel hielp toen ik in het eerste van BVV kwam.
  11. Opvallendste regioclub: Wilhelmina. Ik vind het knap hoe mensen het voor elkaar hebben gekregen om van zo’n mooie club zo’n teringzooi te maken. Alle clubmensen worden naar buiten gewerkt en de passanten zullen het wel even regelen. Ze hebben zelf niet in de gaten dat ze iedereen wegjagen.
    Ik heb er altijd met veel plezier rondgelopen en het is jammer om te zien hoe het er nu aan toe gaat. Hopelijk gaan ze meer met de selectie overleggen in plaats van zelf dingen uit de hoge hoed toveren. Hoop dat het in de toekomst weer beter gaat. Ze hebben gelukkig wel een goede trainer aangesteld (Bjorn Biolek, red.), maar dat hadden ze beter meteen kunnen doen. Verder wens ik ze veel succes komend seizoen.