Elf vragen aan… Bas van de Veerdonk

ROSMALEN/DEN DUNGEN – Zeven jaar was hij hoofdtrainer in het mannenvoetbal, de laatste drie seizoenen coacht hij het hoogste vrouwenteam van OJC Rosmalen. Bas van de Veerdonk (39) is deze week aan de beurt in onze traditionele rubriek.

  • Naam: Bas van de Veerdonk.
  • Geboren: 16 maart 1983 in Heeswijk-Dinther, maar ik verhuisde al op vroege leeftijd naar Den Dungen en ben daar getogen.
  • Club(s): OJC Rosmalen VR1, nu voor het derde seizoen. Voorheen actief geweest bij SDDL (2012-2015), DSV (2015-2016) en WEC (2016-2019). Daarvoor was ik al trainer in de jeugd bij OJC en mijn cluppie Den Dungen.
  • Positie: Nu langs de lijn in de dug-out, kijkend of het team doet wat er afgesproken is. Als speler was ik altijd linksbuiten. Mijn grote wapen was mijn snelheid. Niet voor niets was de bijnaam Zoef-Zoef van de Veerdonk.
  • Dagelijks leven: Ik woon in mijn vertrouwde dorp Den Dungen, tegen de voetbalvelden aan. Vanuit de huiskamer kan ik zo het hoofdveld zien. Tussendoor heb ik een paar jaar in Den Bosch gewoond, maar ik ben geen stadsmens. Ons dorpje is veel gemoedelijker. Ik ben verloofd met Anne en we hebben samen twee prachtige kids; Jens en Roos. Ik werk nog als docent lichamelijke opvoeding, maar ben een switch aan het maken en gestart met de opleiding Psycho-Motorisch Therapeut. Ik sla graag een balletje op de golfbaan en een goede barbecue verzorgen, mag je ook aan mij overlaten.
  1. Sterkste/zwakste punt: Als speler mijn snelheid, in de jonge jaren, in combinatie met een goede voorzet. Als trainer vind ik het belangrijk dat er een collectief op het veld staat. Ik eis veel discipline in het verdedigende aspect en geef vrijheid in de aanval.
  2. Kunst- of natuurgras: Kunstgras. Je kunt er altijd op trainen en spelen en hebt geen najaar waarin je op slechte velden moet voetballen.
  3. Kleur voetbalschoenen: Gewoon de zwarte Copa’s.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Dan kom ik toch terug bij mijn club Den Dungen. Het groen-wit blijft mijn kleur, evenals het nieuwe sportpark. Het ziet er goed uit, wordt netjes onderhouden en de ouderwetse gezelligheid die ik er als voetballer had is er nog steeds. Ik kom er ook nog regelmatig en dan belt het thuisfront: waar blijf je? Nog eentje en dan kom ik naar huis, is dan standaard het antwoord. Of je vindt de hond in de pot.
  5. Mooiste voetbalmoment: Na drie jaar nacompetitie, waarin we niet promoveerden, werden we het seizoen daarop kampioen met Den Dungen. We promoveerden toen naar de 3e klasse.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Ik heb eens per ongeluk de aanvoerster van onze vrouwen opgesloten in de kleedkamer, net voordat de wedstrijd begon. En ook de promotie van OJC Vrouwen kan bij deze vraag niet onopgemerkt blijven. We plaatsten ons voor de finale van de nacompetitie en toen liet de KNVB op maandag doodleuk weten dat we die niet meer hoefden te spelen, omdat we al gepromoveerd waren… Heel jammer dat we het op die manier moesten horen. Zo misten we als speelster en staf toch de grote euforie van het winnen.
  7. Opvallendste teamgenoot: Dat zijn er door de jaren heen genoeg. Kaunda Leermakers was bij WEC altijd in voor gekkigheid en een feestje. Hij organiseerde ook altijd gekke (drank)spelletjes, waardoor het hele team lam naar huis ging. Bij onze dames is het Nienke van Schijndel. Recht voor d’r raap en neemt geen blad voor de mond. Ik zal je haar uitspraken maar besparen…
  8. Voetbalhumor: De vrouwen van OJC in de promotieweek voor de gek houden. Ik wist op maandag al dat we gepromoveerd waren. Toch hebben we op dinsdag gewoon serieus getraind en het hele team was aan het einde opgefokt over keuzes die ik gemaakt had voor de komende wedstrijd. Iedereen in opstand, maar ik wist al dat het helemaal niet nodig was. Achteraf heb ik wel mijn excuses gemaakt.
  9. Wat wil je nog bereiken: Momenteel met de vrouwen van OJC in de 1e klasse acteren en daar nog een stap mee omhoog maken richting de hoofdklasse. Daarnaast wil ik heel graag nog eens trainer worden van Den Dungen, dat is en blijft mijn club.
  10. Beste speler uit de regio: Ik heb de laatste jaren minder mannenvoetbal gezien, dus laat ik het bij deze bij de dames houden. Die zijn wellicht minder bekend, maar het is zeker goed als ze ook genoemd worden. Veerle van Hooft is een ijzersterke verdedigster die haar mannetje (lees: vrouwtje) staat achterin bij ons en heel moeilijk te passeren is. Daarnaast Josje Visser, die nu nog bij de MO20-1 van OJC speelt, maar dat is een talent dat het nog ver gaat schoppen. Eentje om in de gaten te houden.
  11. Opvallendste regioclub: OJC VR1, die na jaren proberen uiteindelijk promotie maken naar de 1e klasse. En als trainer zeg ik dat dit niet het eindstation is. Bij de mannen is het wat lastiger te zeggen, aangezien ik het de laatste jaren minder volg. Er zijn dit jaar wel interessante competities, waarin ik benieuwd ben hoe sommige teams het daar gaan doen.