Elf vragen aan… Lennart Thijssen
BERLICUM – Na jaren OJC Rosmalen belandde Lennart Thijssen vorig jaar zomer via de Kruisstraat in Berlicum. Bij BMC staat hij met name bekend om zijn ‘haperende ketchupfles’. Meer daarover in zijn antwoorden op onze ‘Elf vragen aan…’.
- Naam: Lennart Thijssen, maar voor de meesten is het ‘Lenny’.
- Geboren: 24 augustus 1998 in ‘s-Hertogenbosch.
- Club(s): OJC, FC Den Bosch, OJC, RKKSV en nu BMC.
- Positie: Ik heb overal gestaan, zelfs op doel. Afgelopen seizoen was ik voornamelijk aanvaller, maar het liefst speel ik als centrale middenvelder.
- Dagelijks leven: Sinds vorig jaar woon in samen met mijn vriendin in het centrum van Eindhoven. Ik ben, als operationeel wagenparkbeheerder, verantwoordelijk voor het lease wagenpark van internationale bedrijven.
- Sterkste/zwakste punt: Mijn sterke punt is denk ik mijn pass en inzicht en zwakte is mijn fit- en blessuregevoeligheid.
- Kunst- of natuurgras: Kunstgras. Door mijn jeugd bij OJC gewend om daar eigenlijk altijd op te spelen. Zo ook dit jaar met BMC. Vorig jaar bij RKKSV konden we geloof ik een maand niet trainen of wedstrijden spelen door sneeuw, regen of zoiets. Verre van ideaal.
- Kleur voetbalschoenen: Dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit, als het maar Puma’s zijn.
- Mooiste tenue en sportpark: Het uittenue van OJC, met blauw-zwarte shirts, witte broeken en witten sokken. Als mooiste sportpark ga ik voor dat van RKSV Nuenen, waar de kantine hoog aansluit op de tribune. Dit jaar start de bouw van het nieuwe complex bij BMC. Gaat ook erg mooi worden.
- Mooiste voetbalmoment: Zonder twijfel ons kampioenschap van dit seizoen. We wonnen zestien wedstrijden op rij, waardoor BMC na twintig jaar weer een titel mocht vieren. Precies in het weekend dat de club tachtig jaar bestond, mooier wordt het niet.
- Dieptepunt/grootste blunder: De degradatie met RKKSV vorig jaar, naar de 5e klasse. Dat had echt niet zo ver hoeven komen, maar helaas viel alles net verkeerd. Gelukkig is ook RKKSV dit jaar direct terug gepromoveerd.
- Opvallendste teamgenoot: Ik heb hier al een hoop namen voorbij zien komen, van jongens waarmee ik heb samengespeeld. Die zijn allemaal zeker terecht. Zelf kies ik voor Guus Habraken, die helaas stopt met voetballen. De afgelopen twee jaar stond ik met hem samen op het veld en daarvoor speelde hij meer dan 250 wedstrijden in het eerste van OJC. Doordeweeks doet hij het heerlijk rustig aan en maakt hij zich nergens druk om. Maar op zondag is hij – met al zijn ervaring – echt een ouderwetse ‘klootzak’. Hij weet precies net dat randje op te zoeken waar spitsen echt gek van worden. Heerlijk om achter je te hebben.
- Voetbalhumor: Ik miste in de thuiswedstrijd tegen Achilles Reek een aantal honderd procent kansen en kreeg de bal er maar niet in. Naderhand, in de kantine, zei ik lachend tegen onze assistent-trainer Richard de Laat: ‘Geloof mij nou, het is de ketchup-fles-theorie. Wanneer ik eenmaal scoor, dan blijf ik scoren.’ De week erna stond ik uit bij VITA wissel, aangezien ik niet had getraind. We kregen na rust de gelijkmaker tegen, maar tien minuten voor tijd maakte ik de 1-2 en wonnen we toch nog. Ook een week later, uit tegen concurrent FC Uden, scoorde ik een belangrijke goal. Op een geven moment ga je dan toch een beetje in jezelf geloven, haha. Jammer genoeg was ik daarna weer terug bij af en was het weer niks, maar de ketchup-fles-theorie is ondertussen een beetje een begrip geworden binnen de selectie.
- Wat wil je nog bereiken: Ik wilde altijd nog kampioen worden of een promotie meemaken bij de senioren. Dat is dit jaar dus gelukt. Nu zou ik het mooi vinden om nog eens met mijn beste vrienden – Max Kappen, Niels Mulder, Daan van Tooren en Daniël Kengawe – een jaartje op het veld te mogen schitteren.
- Beste speler uit de regio: Dan ga ik voor een andere goede vriend, Mouad Hassan, die sinds dit jaar ook international van Djibouti is. Hij is snel, lastig van de bal af te krijgen en als hij zijn dag heeft een plaag voor iedere verdediging. Mouad gaat volgend jaar weer een stapje maken naar Kozakken Boys. Benieuwd hoe hij het daar gaat doen en waar zijn plafond ligt.
- Opvallendste regioclub: SV Avanti’31. Dit seizoen zijn die met vooral eigen jongens kampioen geworden in de 2e klasse, met ook een groot aantal punten verschil met de nummer 2. Heel knap. Ik ben benieuwd hoe ze het volgend seizoen in de 1e klasse gaan doen.