Van Emplina naar het einde van de wereld

EMPEL – Terwijl bij Emplina de strijd om de punten doorging, beleefde Lex van den Biggelaar een heel ander seizoen. Geen grasmatten en kleedkamers, maar vulkanen, jungle en een bezoek aan het einde van de wereld. De behendige buitenspeler was maanden onderweg, op wereldreis door Zuid-Amerika. “Dit avontuur had ik nooit willen missen en smaakt naar meer.”

Begin april vorig jaar stapte Van den Biggelaar, samen met zijn vriendin, op het vliegtuig. “We zijn nog jong, hè. Nu kan het nog.” Hun eerste stop was op de vulkaan van Guatemala. “Vanuit Mexico zijn we eigenlijk alleen maar naar beneden gaan reizen, helemaal tot aan Ushuaïa.” Met backpacks, bussen en later zelfs een eigen busje. “Dat kochten we in Santiago. Best gek, want in Nederland hadden we nog nooit een auto aangeschaft. Maar achteraf kan ik het iedereen aanraden ooit te doen.”

De gevolgde route is indrukwekkend: Mexico, Guatemala, El Salvador, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia, Peru, Bolivia, Chili, Argentinië en Brazilië. “Enkel Venezuela en wat omliggende landen hebben we niet bezocht”, lacht Van den Biggelaar, die de hoogtepunten in rap tempo opsomt. “We stonden aan de voet van een van de meest actieve vulkanen ter wereld, maakten een zeiltocht van Panama naar Colombia en liepen acht dagen door de Amazone.”

Die jungletocht maakte diepe indruk. “Ik stond oog in oog met de Mashco-Piro, een inheemse stam die op wilde dieren jaagt en volledig afgesloten van de buitenwereld leeft. Behoorlijk spannend moment.” Ook Patagonië was bijzonder. “Meerdaagse hikes door een bizar mooi landschap, puma’s gezien op een paar meter afstand van ons busje en we zijn daar ook verloofd. Verder hebben we letterlijk het einde van de wereld aangetikt in Ushuaïa.”

Passie op de tribune
Voetbal verdween nooit helemaal naar de achtergrond. In Buenos Aires bezocht Van den Biggelaar de halve finale van de kampioensronde tussen Boca Juniors en Racing. “Die voetbalcultuur en passie is echt ongelooflijk. Je ziet bijna meer mensen mét dan zonder Boca-tattoos. En dan geen kleintjes, maar hele ruggen vol met clublogo’s, wereldbekers en vooral Maradona is heel populair.”

Boca verloor met 0-1, maar dat was niet te merken aan de orkaan van geluid. “Aan regels doen ze daar ook niet echt. Ze lieten daar gewoon kinderen op een reling staan, zonder vangnet, en gasten hangen negentig minuten lang in hekken en netten. Echt krankzinnig eigenlijk. Als je denkt dat De Kuip kan schudden, dan moet je daar maar eens tussen gaan staan. Soms voelde het echt alsof het stadion op instorten stond.”

Het regionale voetbal volgde Van den Biggelaar nog steeds op afstand. “ODC, Den Dungen en Emplina, al mijn oude clubs doen het goed. Zal het dan toch aan mij liggen?”, grapt hij. “Ik ben trouwens teamgenoot Niels (Nagtzaam, red.) ook nog tegengekomen in Buenos Aires.”

Voetballen in Australië
Hoe het vervolg eruitziet, is nog een vraagteken. Na Brazilië is het Latijns-Amerika-avontuur voorlopig afgerond. Lex en zijn vriendin zijn terug in Nederland, waar hij inmiddels als vanouds het geel-blauw van Emplina weer draagt. “Maar er is een mogelijkheid dat we weer doorreizen. Australië, Nieuw-Zeeland, Japan, China… wie weet. Anders is het geen wereldreis, hè. Het zou zomaar kunnen dat we pas op de helft zijn. Al moeten we wel kijken of dat haalbaar is. Qua tijd en financiën. Misschien dat ze bij Melbourne Victory of Adelaide United nog plek hebben, haha.”

Sinds een tijdje maakt de aanvaller weer deel uit van Emplina 1. Voor hoe lang, dat is maar de vraag. Eén ding weet hij wel zeker: “Ik heb hier geen moment spijt van. Natuurlijk miste ik het voetballen, maar deze gruwelijke ervaring had ik nooit willen missen.”