Elf vragen aan… Teun Timmermans

BOXTEL – Twee kampioenschappen in drie jaar tijd, een directe rode kaart om snel te vergeten en een trainingskamp dat nog altijd stof doet opwaaien. Teun Timmermans (24) heeft ondanks zijn jonge leeftijd al genoeg verhalen verzameld. Tijd om de ODC-verdediger beter te leren kennen in ‘Elf vragen aan…’.

  • Naam: Teun Timmermans, ook wel eens ‘Adje’ of ‘Lange’ genoemd.
  • Geboren: 11 mei 2002 te ‘s-Hertogenbosch.
  • Club(s): ODC’er in hart en nieren, al sinds dat ik een jaar of vier ben.
  • Positie: Centraal achterin, bijna altijd vanaf links.
  • Dagelijks leven: Samenwonend met twee vrienden op de markt in Boxtel en werkzaam als vertegenwoordiger bij onze hoofdsponsor Milieu Service Brabant. Ik heb al een aantal jaar een vriendin, ben graag bezig met voetbal en ga in het weekend graag één – meestal meerdere – biertje(s) drinken met vrienden, een potje kaarten of darten – wat meestal eindigt op de dubbel 1 uitgooien.

 

  1. Sterkste/zwakste punt: Sterk is koppen, duels winnen en af en toe heb ik wel een aardige trap in huis. Zwak is dat ik af en toe nog wel eens sta te gapen en wat te makkelijk aan de bal ben.
  2. Kunst- of natuurgras: Een natuurveldje ziet er wel het mooist uit, maar ik ben al vanaf vroeger aan kunstgras gewend, dus ga ik toch daarvoor.
  3. Kleur voetbalschoenen: Blauw, wit of rood. Als het maar bij het tenue past. Al zijn het bij mij meer kano’s, met maatje 48.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Ik ga uiteraard voor ons eigen sportpark en tenue. De ligging en de tribunes er omheen zijn prachtig, met niet te vergeten ons vakkie plee. Verder vind ik ons donkerblauwe uittenue ook wel vet.
  5. Mooiste voetbalmoment: Dat kan niet anders dan onze kampioenschappen zijn. Twee keer in drie jaar tijd, echt bizar. Ik heb het nog nooit zo druk gezien als bij ons afgelopen kampioensduel en daarna in de kantine. Hoe we daar gehuldigd werden, onbeschrijflijk. Vreugde bij elke ODC’er en drie dagen feest. Ik vergeet nooit meer dat m’n maat en supporter Jens Biggel zijn kuitbeen toen op drie plekken brak in het café.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Mijn directe rode kaart in een belangrijke wedstrijd afgelopen seizoen. Dat leverde me helaas een paar wedstrijden schorsing op en dat heb ik nog wel even aan moeten horen van mijn teamgenoten.
  7. Opvallendste teamgenoot: Mats de Laat oftewel ‘Matsdeco’. Ik ken hem al 24 jaar en voetbal al bijna twintig jaar met die krullenbol, maar waarschijnlijk kan ie nét uitleggen wat buitenspel is. In zijn leven heeft hij misschien tien wedstrijden gekeken. Het interesseert hem allemaal weinig, maar wel een geweldige gast. Verder heb ik enorm veel respect voor onze leider Boeddha. Bizar wat hij voor onze club en de selectie doet. Al dertig jaar. Hopelijk gaat ie nog lang mee.
  8. Voetbalhumor: Op het trainingskamp in Turkije gebeurt altijd van alles en nog wat. We hebben in ons kampioensjaar bijvoorbeeld een ODC-tatoeage gezet met een aantal teamgenoten. Toen lag ik met Aerd van Brunschot op de kamer en die had een nachtje overgeslagen en aardig wat gedronken. De volgende ochtend moest ik hem door het hotel dragen om op tijd te komen voor het maken van de teamfoto. Sjoerd van Lokven sloeg daar een ei op zijn hoofd kapot, maar daar wist Aerd niks meer vanaf. Een paar weken later kwam ie er pas weer achter, toen die foto bij onze sponsor het Hart van Boxtel in het café hing.
  9. Wat wil je nog bereiken: Met de mooiste club van Nederland, ODC dus, naar de 1e klasse promoveren zou wel gaaf zijn. Maar eerst maar eens kijken wat we in de 2e klasse kunnen presteren, nu we net gepromoveerd zijn.
  10. Beste speler uit de regio: Aerd van Brunschot. Ik weet niet hoe hij het voor elkaar krijgt, maar die jongen kan in één actie drie keer over de bal struikelen, zijn vinger breken en alsnog de bal in het netje schieten. Wij noemen hem de ‘zeepschoen’, maar een paar seizoenen geleden maakte ie er wel nog ongeveer dertig. In totaal heeft Aerd al meer dan tweehonderd goals gemaakt bij de selectie. Dat doen er niet veel.
  11. Opvallendste regioclub: Tegenwoordig zie ik Zwaluw vaak voorbij komen. Daar speelden wij een paar jaar geleden nog tegen, maar die spelen voortaan 1e klasse en komen steeds ver in de beker. Daarnaast knap wat onze buren uit Esch afgelopen seizoen presteerden. Ze lagen lang op koers voor het kampioenschap richting de 3e klasse.
Foto’s: Nerissa Seebregts