Elf vragen aan… Levi de Kort
DEN DUNGEN – Levi de Kort (woensdag 23 geworden) is gemaakt om te verdedigen. De echte Dungense clubjongen vertelt in onze rubriek over trapjes naar het hoofdveld, een bekerloting met gevolgen en de inmiddels beruchte ‘krokodilletjes’ in de kantine.
- Naam: Levi de Kort.
- Geboren: 5 augustus 2004.
- Club(s): Den Dungen.
- Positie: Vroeger was ik altijd spits, maar de trainers hadden al snel in de gaten dat dat hem niet was. Vanaf de JO15 ben ik achterin gaan spelen en daar ben ik nooit meer weggegaan.
- Dagelijks leven: Ik ben stucadoor, woon nog in Den Dungen bij mijn vader en broer en heb bijna twee jaar een relatie met een leuke meid uit Schijndel.
- Sterkste/zwakste punt: Ik kies vaak te snel voor een lange bal als ik een teamgenoot vrij zie lopen. Indribbelen is niet echt aan mij besteed. Mijn sterke punten zijn mijn duelkracht – daar ben ik ook voor gemaakt – en ik kan een sliding aardig goed timen. Ook mijn inspeelpass mag er wel zijn.
- Kunst- of natuurgras: Bij Den Dungen hebben we kunstgras, maar voor mij gaat er niks boven een goed natuurgrasveld. Alleen moet je die tegenwoordig maar eens zien te vinden in de regio.
- Kleur voetbalschoenen: Ik hou zelf van witte voetbalschoenen met een kleurtje erin, maar op dit moment heb ik zwarte en dat vind ik ook prima. Het liefst speel ik op Puma, want dat zit voor mijn brede voeten gewoon het fijnst.
- Mooiste tenue en sportpark: Natuurlijk het groene shirt van Den Dungen. Het mooiste sportpark vind ik lastiger. Altijd mooi als de kleedkamers onder de kantine liggen en je met een trapje naar het hoofdveld loopt, zoals bij Margriet en Zwaluw, maar niks kan tippen aan de kantine van Den Dungen. Bij Daan en Iwan is het altijd gezellig.
- Mooiste voetbalmoment: In de JO17-1 hadden we echt een vriendenteam. Voor de beker lootten we FC Den Bosch JO17-1, waar we na één training al meteen tegen moesten voetballen. De eerste twintig minuten gingen nog prima, maar daarna iets minder. Uiteindelijk verloren we met 0-11. Mijn mooiste voetbalmoment blijft toch m’n debuut in het eerste van Den Dungen, samen met mijn grote broer Bjorn.
- Dieptepunt/grootste blunder: Dat de hele club een minuut stilte hield na het overlijden van mijn moeder, zal ik nooit vergeten. Het eerste waar ik aan denk voor de grootste blunder is de bekerwedstrijd tegen Zoelen. In de rust kreeg ik nog complimenten, dat ik goed speelde, en één minuut na rust veroorzaakte ik een penalty.
- Opvallendste teamgenoot: Dat is voor mij Jeffrey Sterks. Wat die man de afgelopen tijd allemaal heeft meegemaakt, is niet te omschrijven. Toch staat hij altijd voor je klaar en wil hij iedere speler beter maken. Vind ik echt superknap. Ik hoop dat hij er komend seizoen weer bij is.
- Voetbalhumor: In de kantine vraagt Loek van Grinsven altijd of ik zin heb in een krokodilletje. Dan roept bijna het hele team: ‘Nee, niet doen!’ Maar ik zeg toch altijd ja. Vijf minuten later staan er twee krokodilletjes op tafel en uiteindelijk doet bijna iedereen gezellig mee.
- Wat wil je nog bereiken: Ik zou ooit nog wel een stap hogerop willen voetballen, maar het liefst met Den Dungen. Dat kan alleen als we kampioen worden of een periodetitel pakken, dus we weten wat we volgend seizoen te doen hebben.
- Beste speler uit de regio: Bij Den Dungen vind ik Joris Hanegraaf een heerlijke speler om naar te kijken. Hij geeft nooit op en blijft altijd gas geven. Maar als ik naar het complete plaatje kijk, kies ik voor Stijn Lamers. Wat is het toch fijn om naast zo iemand te staan. Buiten Den Dungen vind ik Dion van den Elzen van Margriet en Pim van den Boom van Avesteyn hele goede spelers.
- Opvallendste regioclub: Voor mij is dat Zwaluw VFC. Dik verdiend kampioen geworden in de 2e klasse en ik verwacht dat ze het ook in de 1e klasse goed gaan doen.