Elf vragen aan… Daan van den Brand

HAAREN – Al jarenlang is Daan van den Brand een van de zekerheidjes op het wedstrijdformulier van Nemelaer. Bij de eersteklasser uit zijn woonplaats is de solide verdediger kind aan huis. Hoog tijd om de stille kracht eens aan het woord te laten in ‘Elf vragen aan…’.

Naam: Daan van den Brand.
Geboren: 26 juli 1988.
Club(s): Nemelaer, al vanaf de mini’s. Inmiddels 27 jaar geleden.
Positie: Bij voorkeur voorstopper, maar de laatste jaren heb ik ook geregeld als linksback gespeeld. Mocht de nood aan de man zijn dan word ik ook nog weleens als gelegenheidsspits gebruikt.
Dagelijks leven: Ik ben geboren en getogen in Haaren. Daar woon ik nu nog steeds samen met Maartje en onze kinderen Sep (2,5) en Luus (bijna 1).
In het dagelijks leven werk ik als BI consultant voor een bedrijf in Apeldoorn en bedien ik onze klanten in de zuidelijke helft van Nederland.
Verder ben ik naast voetbal geïnteresseerd in de meeste andere gangbare sporten.

1. Sterkste/zwakste punt: Ik kan me goed vastbijten in de spits van de tegenstander en ben redelijk kopsterk. Aan de bal kan het wel wat beter, dan ben ik vaak te onrustig.
2. Kunst- of natuurgras: Dat maakt me niet veel uit. Ons hoofdveld is natuurgras en dat is prima. Na het spelen op kunstgras heb je wel wat meer last van de kleine pijntjes. Daar tegenover staat wel dat je altijd een goed bespeelbaar veld hebt. Waar we vroeger nogal eens creatief moesten zijn met trainingen bij slecht weer, kunnen we sinds een paar jaar gelukkig uitwijken naar een kunstgrasveld.
3. Kleur voetbalschoenen: Zwart, die hoef je minder te poetsen. Gekleurde schoenen passen ook niet bij het type voetballer zoals ik.
4. Mooiste tenue en sportpark: Het mooiste tenue vind ik dat van Atletico Madrid. Er is niet echt een sportpark wat ik het mooist vind. Het is vooral belangrijk dat er een goede sfeer op het sportpark hangt, er veel publiek is en een gezellig kantine. Wat dat betreft hebben we het bij Nemelaer, zeker met de nieuwe kantine, heel goed voor elkaar.
5. Mooiste voetbalmoment: Het seizoen 2011-2012. Zowel voor mijzelf als voor het team was dit, denk ik, het beste seizoen ooit. Het was ons tweede seizoen in de 1e klasse en we deden tot de laatste dag mee voor het kampioenschap en dus promotie naar de hoofdklasse. Je merkte dat het in de hele club en omgeving leefde. Uiteindelijk lukte het op pijnlijke wijze toch niet, maar ik kijk desondanks met veel plezier terug op dat seizoen.
6. Dieptepunt/grootste blunder: Het einde van het seizoen hierboven. We stonden tot 5 wedstrijden voor het einde 8 punten los, maar helaas ging het toen mis. Mede door blessures en schorsingen werden we uiteindelijk tweede. Daarna haalden nog wel de finale van de nacompetitie, maar tot promotie kwam het helaas niet. Het seizoen daarna liep het vervolgens helemaal niet en degradeerden we naar de 2e klasse. Gelukkig was dat slechts voor één seizoen en promoveerden we snel weer terug.
7. Opvallendste teamgenoot: Gijs van Baast, één van onze beste en belangrijkste spelers, maar hij is vaak liever lui dan moe. Een meester in de omschakeling, maar dan meestal wel om verhaal te gaan halen bij de scheidsrechter als die weer eens niet gefloten heeft. Verder vind ik het knap hoe Rick van der Linden zich vanuit de jeugd staande houdt als linksback. Voor hem een nieuwe positie, maar hij vult die heel goed in.
8. Voetbalhumor: De humor in de kleedkamer mis ik wel in deze coronatijd. Vooral de kleine, steeds dezelfde simpele grappen. Bijvoorbeeld wanneer er iemand op een Champions League-avond niet kan komen trainen omdat hij last heeft van zijn Champions Lies. Ik kan ook nog steeds de supporters waarderen die steevast bij elke buitenspelsituatie blijven roepen: “Hij niet!” Of wanneer er “Zelf Haoluh!” over het veld klinkt terwijl er nog niet eens is geschoten. De kelderklasse-verhalen van onze lagere seniorenteams blijven ook mooi om te horen en lezen op social media.
9. Wat wil je nog bereiken: Laten we allereerst maar eens hopen dat we dit seizoen snel kunnen hervatten en kunnen afwerken op een normale manier. Hopelijk kunnen we er dan nog een mooi seizoen van maken. Wanneer wij een fitte selectie houden, denk ik dat we tot mooie dingen in staat zijn.
10. Beste speler uit de regio: Onze aanvoerder Luuk Vermeer. Er zijn weinig spelers met zoveel power in hun spel. Daarnaast is hij voetballend ook nog eens echt goed. Met zijn gedrevenheid is Luuk een hele goede aanvoerder voor Nemelaer.
11. Opvallendste regioclub: Geen idee. Door deze coronacrisis kan ik daar niet veel over zeggen. Ik heb geen idee hoe alle teams er nu voor staan.

Foto: Jan Verhoeven