‘Het past eigenlijk allemaal net niet meer’
HAAREN – Na zondag zit het er voor Daan van den Brand op. De bijna 33-jarige verdediger doet nog een keer mee met het eerste van Nemelaer, in de oefenwedstrijd tegen SVSSS (wat SCG’18 vervangt, in verband met een corona-uitbraak), en hangt zijn voetbalschoenen daarna spreekwoordelijk aan de wilgen. “Het past eigenlijk allemaal net niet meer.”
Er waren tijden dat het leven om weinig anders dan voetbal draaide. Maar die liggen al een hele tijd achter Van den Brand. De mannetjesputter van Nemelaer 1 heeft inmiddels een drukke baan, twee jonge kinderen en de derde is op komst. “En dan zitten we ook nog in een verbouwing komend jaar”, lacht hij als een boer met kiespijn. “Afgelopen jaar hebben we heel de bovenverdieping al gedaan, dus ik heb ervaren dat het lastig te combineren was. En dan was ik nog veel thuis aan het werk. Dit jaar gaan we als het goed is beneden verder en zal ik ook nog eens veel de weg op moeten voor het werk. En zoals gezegd is de derde op komst. Het gaat allemaal niet meevallen, om daar ook nog twee keer per week bij te trainen en de hele zondag op pad te zijn voor de wedstrijd.”
Stijf in de kruising
De voorstopper kan terugkijken op een respectabele carrière. Hij stond 13 jaar in de basis van het eerste elftal en speelde al die tijd op hoog amateurniveau. “Het hoogtepunt was het seizoen waarin we bijna promoveerden naar de hoofdklasse. Daar haalden we als team – en ik persoonlijk – het hoogste niveau. Was natuurlijk alleen wel zuur dat we het toen niet afmaakten… Mijn eerste goal, tegen Rust Roest, in een van mijn eerste wedstrijden vergeet ik ook niet snel meer. Die zat stijf in de kruising, al zullen er maar weinig zijn die zich dat kunnen herinneren.”
Wat hij absoluut niet gaat missen? “De wedstrijden die nergens over gaan. Of bijvoorbeeld een training na een afgelasting. Die voelden voor mij meestal echt als een verplichting. Ik was ook altijd wel blij als de voorbereiding erop zat, zodat het daarna weer om het écht ging. En de schaafwonden na een sliding op kunstgras, die kunnen me ook gestolen worden.”
Clubavonden
Toch neemt Van den Brand ook met de nodige tegenzin afscheid van de selectie. “Ik ga natuurlijk de gezelligheid en humor in de kleedkamer heel erg missen. Gewoon het groepsgevoel rondom de wedstrijddagen, extra na een overwinning aan de bar.” Het voetballen vond en vindt hij prachtig, maar alles er omheen misschien nog wel mooier. “De clubavonden op donderdag zijn legendarisch. Maar daar zal ik zeker nog wel eens te vinden zijn, daar kunnen ze van op aan.”