‘Jonge god’ houdt het nu echt voor gezien

VLIJMEN – Marco van Bijnen is lang doorgegaan, maar hangt ze toch maar aan de wilgen. “Het is mooi geweest”, zegt ie. “En deze keer echt.” De 36-jarige speler van Vlijmense Boys kijkt terug op een prachtige tijd, waarin hij verdedigde alsof zijn leven er vanaf hing, maar vooral ook als aanvaller voor geweldige goals tekende.

Tien jaar geleden, toen hij nog bij HHC’09 speelde, voetbalde Van Bijnen al eens een wedstrijd of twaalf in het derde. “Maar toen miste ik het te erg, dus ben ik weer terug naar het eerste gegaan.” De afgelopen jaren heeft hij ook meerdere keren gezegd er mee te stoppen. “Maar dan krabbelde ik toch steeds terug.” Nu is het echt klaar, bezweert hij: “Ik voel me nog een jonge god, maar op het veld niet meer. Vooral de dag erna, hou maar op. Nee, het is echt klaar.”

Extra zuur
Het was een mooi afscheid geweest als Vlijmense Boys het kampioenschap over de streep had kunnen trekken. “Maar helaas”, is het enige ‘negatieve’ wat Van Bijnen daarover te zeggen heeft. “Ik ben gewoon tevreden over het seizoen, als je ziet hoe we het gedaan hebben. Dit had niemand verwacht, denk ik. Zonde is het zeker. Als je 21 wedstrijden bovenaan hebt gestaan, is het extra zuur. De laatste 4 à 5 wedstrijden hebben we maar een paar punten gehaald. We kampten met veel blessures en toen werd het toch wel moeilijker. Toen moest ik erin en daar ging het fout, haha.”

Het gros van het seizoen deed Van Bijnen het met invalbeurten van 20 of 30 minuten. De laatste competitieduels begon hij daarentegen steeds in de basis. “Toen was een volle wedstrijd teveel. Als ik vanaf het begin basis had gestaan, had ik het denk ik wel volgehouden. Maar ik miste een hoop ritme.”

Drie titels
Nog even terug in de tijd. Een tijd waarin onze gesprekspartner nog bij het later in HHC’09 opgegane Herptse Boys begon met voetballen. “Daar kom ik ook vandaan oorspronkelijk. Met HHC zijn we in 2010 gelijk gepromoveerd naar de 4e klasse en vijf jaar later, toen ik naar Vlijmen was gegaan, werden we ook meteen kampioen van de 4e klasse.” Vijf jaar geleden volgde nog een transfer naar CHC, waarmee Van Bijnen in het tweede seizoen eveneens een kampioensfeestje mocht vieren. “Daarna kwam ik weer terug bij Vlijmen, waar ik het nu afsluit. Nee, ik ga niet meer terug naar Heusden. Ik heb m’n plekje helemaal gevonden bij de Boys.”

Naast de titels zijn vooral de prachtige treffer tegen Hilvaria – “een volley van buiten de zestien, vol in de kruising, en hard” – en in het coronajaar een vrije trap tegen DSC – “van 25 meter of zo in de kruising” – hem nog bijgebleven. “Ik was eigenlijk m’n hele leven spits of linksbuiten, maar de laatste jaren werd ik ook vaak ingezet als linksback. Dat is begonnen onder Jeanne Falkenburg. Het laatste seizoen viel ik in waar het nodig was. Heel vaak als spits, op m’n oude vertrouwde plekje. Tegen TGG maakte ik er als invaller twee, maar de laatste wedstrijden stond ik weer back. Dimitri (Ruyken, red.) was geblesseerd, dus moest ik op zijn plek.”

Oorlog brengen
Genieten deed de altijd goedlachse Van Bijnen het meest van de derby’s. “Tegen Haarsteeg moest ik oorlog brengen, zei de trainer dit seizoen nog bij mijn invalbeurt. Dat lukt sowieso wel tegen Haarsteeg, maar binnen één minuut had ik al een gele kaart te pakken, haha. Ik moet wel zeggen: dat zijn echt wel de mooiste momenten van het seizoen, die derby’s.”

Die moet de installatiemonteur voortaan dus gaan missen, maar voetballen blijft ie zeker. “Gewoon bij Vlijmen, maar dan in het derde, met meer voormalig eerste elftalspelers. Oud-oud-oud eerste elftal spelers, kan ik beter zeggen.”

Foto: Arjan van Dongen