Elf vragen aan… Lennart Sannen

BOXTEL – Het heeft even geduurd, maar na de revalidatie van een scheurtje in de patellapees – en een flinke tijd voetballen in het tweede elftal – speelt Lennart Sannen sinds enkele weken weer in het vlaggenschip van ODC. Niet meer in de punt, maar wel heeft hij zijn eerste doelpuntjes alweer meegepikt.

  • Naam: Lennart Sannen.
  • Geboren: 19 juni 1996 in Berlijn (nog lang getwijfeld om mijn interlands voor Duitsland te spelen).
  • Club(s): Al sinds mijn 5e bij ODC en ik ben ook niet van plan om ooit nog voor een andere club te spelen.
  • Positie: Lang spits geweest, maar dit seizoen heb ik alle wedstrijden op het middenveld gespeeld. Dat kan mijn knie beter aan.
  • Dagelijks leven: Sinds mijn derde levensjaar woon ik in Boxtel. Nu al een tijdje samen met mijn vriendin, waar ik 7,5 jaar bruto verkering mee heb. Van beroep ben ik software-ontwikkelaar, al vind ik zelf ‘digitale bouwvakker’ wat sexyer klinken. De afgelopen twee jaar ben ik trainer geweest bij de jeugd van ODC, maar daar stop ik mee omdat mijn vriendin en ik een tweeling krijgen.

 

  1. Sterkste/zwakste punt: Ik moet het hebben van mijn loopvermogen, in combinatie met het inzicht om vrije ruimtes optimaal te gebruiken. Liever krijg ik niet teveel tijd om een doelkans te benutten, dan ga je te veel nadenken.
  2. Kunst- of natuurgras: De laatste keer dat we op een echt goede grasmat hebben gespeeld kan ik me al bijna niet meer herinneren. Doe mij dan maar een mooi nieuw kunstgrasveld.
  3. Kleur voetbalschoenen: Wit, dat past het beste bij het rood-wit-blauwe ODC-tenue.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Het mooiste tenue vind ik dan ook dat van ODC. Ook omdat ik fan ben van Willem II. Het mooiste sportpark vind ik dat van Margriet en dan met name de kantine en hoofdtribune.
  5. Mooiste voetbalmoment: Het kampioenschap vorig jaar waarmee we terug in de 3e klasse zijn gekomen. En voor mij persoonlijk seizoen 2022-2023, waarin ik topscorer en speler van het jaar werd.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Dat is ironisch genoeg de degradatie in datzelfde seizoen. Voor het eerst in de geschiedenis van ODC gingen we naar de 4e klasse. Gelukkig waren we binnen een jaar terug.
  7. Opvallendste teamgenoot: Aerd van Brunschot. Er is denk ik niemand op de Nederlandse voetbalvelden te vinden die met twee zeepkisten om zijn voeten net zoveel goals zou maken als deze topspits.
  8. Voetbalhumor: Dan moet ik toch gelijk denken aan een van mijn oud-ploeggenoten; Mark Verhagen, beter bekend onder zijn voetbal-/artiestennaam: Gerrieandro. Die heeft bij een uitwedstrijd ooit expres zijn voetbaltas op het ODC-sportpark laten staan, waardoor hij de hele wedstrijd op de bank kon bijkomen van de avond daarvoor.
  9. Wat wil je nog bereiken: Promotie naar de 2e klasse.
  10. Beste speler uit de regio: Lex van de Biggelaar, die nu bij Emplina speelt. Toen we in de jeugd samen speelden, was hij een degelijke back en dan is het mooi om te zien hoe hij zich heeft ontwikkeld tot de dodelijke buitenspeler die hij nu is.
  11. Opvallendste regioclub: Nemelaer, als je kijkt op welk niveau ze de afgelopen jaren uitkomen.
Foto’s: Nerissa Seebregts