Kazanci laat nog één kunstje zien
DEN BOSCH – Ricardo Kazanci versleet binnen onze amateurvoetbalregio al heel wat verschillende clubs. De aanvaller maakte zijn doelpunten in de jeugd bij OSC’45 en BVV, speelde bij de senioren voor OJC Rosmalen, Real Lunet, TGG, CHC en DBN’22 en keerde afgelopen seizoen terug naar sportpark De Vliert. Onder bekende vleugels nog één keer zijn kunstje laten zien, zo was het plan. En zo geschiedde.
“Al heel het seizoen blessurevrij, dat scheelt een hoop”, liet Kazanci optekenen in de 073voetbalkrant van afgelopen voorjaar. Desgevraagd vertelt de routinier enthousiast over zijn wat grillige, maar tevens rijke carrière, die begon in het tweede elftal van OJC. “Kampioen van de reserve hoofdklasse mee geworden, wat destijds echt een hoog niveau was, met ook nog deelname aan landelijke kampioenschappen.”
Daarna volgden misschien wel de mooiste jaren uit zijn voetbaltijd. “Real brachten we van de 4e naar de 2e klasse, door twee jaar achter elkaar iedereen weg te spelen. We maakten het toen ook Kozakken Boys, in de beker, twee keer heel lastig. Real Lunet is echt een hele fijne, warme club. Elk weekend gingen we met het hele team, inclusief staf, wel iets doen. Was een topgroep, met onder meer Arda Havar, Virgil Nahumury, Mark Damen en Pieter Schrassert Bert als echte leiders van dat team.”
Beste trainer
Het jaartje CHC leverde ook al een titel op. “Maar toen speelde ik niet heel veel, vanwege blessures”, zegt Kazanci, die aan TGG mooiere herinneringen koestert. “Met als uitschieter het jaar dat we bovenaan eindigden in een sterke 3e klasse. Onder leiding van Marc van Delft, in mijn ogen de beste trainer in de regio. Daarnaast ook een topmens en een echte vriend geworden.” DBN’22 werd een minder groot succesverhaal. “Daar ben ik vorig seizoen, halverwege de competitie, teruggegaan naar het veteranenteam. Werden we ook al kampioen mee.”
Toen hij zag dat Michael van de Wal, die Kazanci nog kende van hun gezamenlijke tijd bij Real Lunet, trainer werd bij BVV, werd er snel contact gezocht. “Ik had al bij BVV in de jeugd gespeeld en woon er tegenwoordig niet ver vandaan. Alles bij elkaar opgeteld besloot ik terug te keren, al is Michael inmiddels helaas weer vertrokken.”
Topfit
De resultaten zijn dit seizoen nog niet wat Kazanci ervan had verwacht. “Maar persoonlijk voel ik me topfit. Hoe het komt dat ik weer opgeleefd ben als voetballer? Haha, dat is een groot woord. Maar het gaat aardig. Ik ben gelukkig al heel het seizoen blessurevrij, dat scheelt een hoop.”
Over de toekomst denkt de Bosschenaar pur sang, die in april alweer zijn 37ste levensjaar ingaat, liever niet teveel na: “Eerlijk gezegd heb ik op dit moment geen ambitie om trainer te worden. Wel lijkt het me leuk om wat anders in de voetbalwereld te blijven doen. Iets van scout of zo, alleen word je dat volgens mij niet zomaar?”
Afzeggen
In een lager elftal voetballen, dat gaat hij sowieso niet doen. “Voor een half seizoen was dat wel leuk, maar tegenstanders die een half uur voor de wedstrijd afzeggen, dat is niet echt mijn ding. Liever nog even door in het eerste dus, inderdaad. Bij BVV? Wie weet, misschien komt er nog wel een nieuwe club op mijn cv.” Inmiddels is duidelijk dat Kazanci – inmiddels 37 dus – ook komend seizoen gewoon op De Vliert voetbalt.