Geen kruiwagen, geen cursus, wél succes
VLIJMEN – Halverwege het seizoen eindigde de competitie abrupt voor Vlijmense Boys. Een nachtmerrie voor trainer Bas van Engelen, die zijn trainersloopbaan zeker niet op deze manier wilde eindigen. “Zo wil je geen afscheid.” Maar toch houdt hij de deur nog op een kiertje… We blikken even terug.
Hij is een rasechte Bosschenaar, maar momenteel in Vlijmense dienst. Bas van Engelen, voormalig voetballer van Beatrix en BLC, trainde clubs in de wijde omtrek en had het eigenlijk overal prima naar zijn zin. Maar in Vlijmen misschien wel nét iets meer. “Ik denk dat dit mijn laatste club is”, zei hij voorafgaand aan dit seizoen al in de zomerse 073voetbalkrant.
Vier jaar geleden keerde de 56-jarige oefenmeester, na het overlijden van zijn vriendin, terug naar Den Bosch. “Ik heb vijftien jaar in Heeswijk gewoond, maar wilde een nieuwe start maken. Eigenlijk ook stoppen met het trainerschap, voortaan op zondag tijd hebben voor andere dingen. Maar toen kwam Vlijmense Boys op mijn pad. Zij wilden de stap naar het zaterdagvoetbal maken en vroegen of ik daarbij wilde helpen.”
Niemand durfde
Een kruiwagen had Van Engelen niet nodig om binnen te komen, vertelt hij ons lachend: “Niemand anders durfde denk ik, toen twaalf spelers vertrokken. Zelfs Ayoub Azzoubaa, die mij had voorgedragen, ging naar CHC. Maar ik heb er zeker geen spijt van dat ik ben ingestapt. Ik woon vijftien minuten van Vlijmen vandaan en het is heerlijk werken op sportpark De Hoge Heide. Waarom? Dat is lastig uit te leggen. Meer een gevoel wat je bij een club hebt, waarom een club wel of niet bij jou past, snap je? Ik werk met een geweldige groep, bij een vereniging waar echt iedereen achter elkaar staat. Samen één. Alles top geregeld, met ook nog die Vlijmense mentaliteit: altijd doorgaan, nooit opgeven, knokken voor elkaar. Lastig in woorden te vatten, maar de klik is er gewoon. Al is dat natuurlijk makkelijk praten, na twee fantastische seizoenen.”
De selectie van Vlijmense Boys kreeg (noodgedwongen) een flinke reset, maar die legde de club geen windeieren. “Het gaat super”, zegt Van Engelen zelfs, inmiddels twee jaar verder. “We hebben een overwegend jonge groep, maar het is echt één team geworden. Allemaal jongens uit Vlijmen, zonder ego’s. We hebben er gelukkig een sterk collectief van weten te maken. En dan helpen de resultaten natuurlijk ook mee.”
Sowieso van mij af
Er werd een traject gestart. Vlijmen wilde, met eigen jongens, de 3e klasse bereiken. Met het kampioenschap van afgelopen seizoen werd dat doel glansrijk behaald. “Wat ben ik trots wat we in twee jaar hebben bereikt. Wat een mooie club. Tijdens het feest zei ik het al: dit is denk ik een mooi moment om te stoppen.”
Van Engelens uitspraak was er een met een knipoog. Maar hij liet later doorschemeren dat er toch wel een kern van waarheid in zat: “Over een jaar zijn ze sowieso van mij af”, zei hij van de zomer dus al. “Tenminste, als trainer. Misschien blijf ik wel in een andere rol. Maar ik heb alleen papieren om een vierde- of vijfdeklasser te trainen en krijg maar één jaar dispensatie. De club wil dat ik een nieuwe cursus ga volgen, maar daar heb ik op mijn leeftijd geen zin meer in.”
100-jarig bestaan
Dan maar weer degraderen? “Haha, dat is ook nog een optie. Maar nee, ik denk dat Vlijmen mijn laatste club is. Ik zou niet weten welke andere vereniging rond of in Den Bosch mij zou willen en bij mij zou passen. BLC ja, mijn oude clubje. Maar daar is eind vorig seizoen nog een nieuwe trainer gestart. Dan zouden ze mij eerst moeten bellen. Wie weet komt er nog iets leuks op mijn pad, we zullen zien. Eerst nog maar eens het 100-jarig bestaan vieren, aan het einde van het jaar. En laten zien dat Vlijmense Boys niet voor niets naar de 3e klasse is gepromoveerd.”