Elf vragen aan… Angelo Stoové
DEN BOSCH – In de rubriek ‘Elf vragen aan…’ is deze week Angelo Stoové (36) aan de beurt. De ervaren middenvelder van BLC speelde jarenlang op hoog niveau, net buiten de regio. Hij kijkt terug op een carrière met mooie momenten, maar is nog niet van plan te stoppen.
- Naam: Angelo Stoové.
- Geboren: 15 januari 1990 te ‘s-Hertogenbosch.
- Club(s): Nu voor het vierde jaar bij BLC. In de jeugd bij Concordia Hertogstad, OSC’45 en BVV gevoetbald. Toen drie jaar in het eerste van BVV, vier seizoenen Roda Boys, drie jaar Nuenen, opnieuw vier jaar Roda Boys en nu dus BLC. In de zaal heb ik gespeeld bij FCK/De Hommel, Jong Oranje O19 en DZV/Van de Biggelaar.
- Positie: Het grootste deel van mijn carrière was ik rechtsback, maar regelmatig stond ik linksback, centraal achterin of op het middenveld. Naar dat laatste gaat mijn voorkeur ook uit. De laatste paar jaar speel ik op 6, als verdedigende middenvelder.
- Dagelijks leven: Ik ben geboren en getogen in Den Bosch, en sinds juli vorig jaar getrouwd met mijn lieve vrouw Matanja, met wie ik inmiddels al achttien jaar samen ben. We zijn trotse ouders van zoon Daxx (9 jaar) en dochter Loïs (4 jaar). Mijn hobby’s zijn leuke dingen doen met familie en vrienden en natuurlijk voetballen. Mijn zoontje doet dat bij Emplina, in de JO9-1, dus daar sta ik ook vaak langs de lijn. Ik werk bij De Groot Installatiegroep als bedrijfsleider van de vestiging in Houten.
- Sterkste/zwakste punt: Sterk zijn mijn inzicht, traptechniek, tweebenigheid en mentaliteit. Mijn zwakste punt is de snelheid.
- Kunst- of natuurgras: Kunstgras. Natuurgras is ook fijn, zolang het een goede grasmat is, maar dat komt nog maar zelden voor. Bij BLC spelen we ook op kunstgras. Dat veld is onlangs vervangen.
- Kleur voetbalschoenen: Ik heb de gekste kleuren gehad, maar tegenwoordig gewoon lekker simpel zwart.
- Mooiste tenue en sportpark: Het uittenue van Roda Boys, in de kleuren van Argentinië. En het sportpark van RKSV Nuenen. Met name het hoofdveld en de grote tribune die aansluit op de kantine bovenin, met een mooi terras.
- Mooiste voetbalmoment: Als ik moet kiezen is dat het kampioenschap in de 1e klasse zondag met Nuenen, in mijn eerste jaar daar. Toen hadden we echt een niet normaal goed team. Volgens mij werden we zelfs ongeslagen kampioen.
- Dieptepunt/grootste blunder: Dat we vorig seizoen met BLC zijn gedegradeerd van de 3e naar de 4e klasse. Zo’n jaar heb ik in mijn hele carrière nog nooit meegemaakt. We hadden kwalitatief een redelijk goed elftal, maar het kwam er niet uit en we konden totaal niet scoren. Echt heel bizar.
- Opvallendste teamgenoot: Piet Vollebergh. Dat is echt een ongeleid projectiel. Hij heeft bijna nooit de juiste kleding aan, ondanks dat zijn kledingkast vol hangt met BLC-kleren. Hij drinkt, hij rookt en gaat vaak op stap. Tegelijkertijd is het een echte topgozer: een man van de club, met een hart van goud. Hij heeft geen honderd, maar honderdtien procent inzet en kan ook nog eens goed voetballen.
- Voetbalhumor: De ‘schele makreel’. Toen Danny Otterloo trainer was bij BLC beoordeelde hij met zijn staf wie de grootste kans miste of de grootste blunder maakte. Die persoon kreeg aan het einde van het seizoen een echte makreel.
- Wat wil je nog bereiken: Ik hoop nog een paar jaartjes mee te kunnen. Ik ben inmiddels 36 jaar, maar ik voel me nog steeds fit.
- Beste speler uit de regio: Younes Hadouir. Ik heb tégen hem, maar ook mét hem gevoetbald. Zijn techniek, inzicht en dribbel zijn van topniveau. Hij had altijd net dat tikje of die beweging waardoor een tegenstander er niet bij kon, en zette teamgenoten heel makkelijk vrij voor de goal.
- Opvallendste regioclub: Emplina. Een goed georganiseerde club, waar het eerste inmiddels alweer een paar jaar in de 1e klasse speelt.
Wij zijn dit seizoen slecht gestart met BLC. Dat had grotendeels te maken met de nasleep van vorig jaar. De laatste tijd gaat het steeds beter: we winnen, krijgen meer vertrouwen en het team wordt hechter. Ik heb er alle vertrouwen in dat we deze lijn kunnen doorzetten.
