Als het past, is Sterks er weer bij
DEN DUNGEN – Jeffrey Sterks is sinds dit seizoen terug in de selectie van Den Dungen. Na drie jaar zonder voetbal besloot hij afgelopen zomer toch weer in te stappen. Nieuwe trainer Remco Kivit benaderde de spits voor een terugkeer en dat ene telefoontje bleek genoeg. “Na een fijn gesprek besloot ik toch weer te starten.” Maar dat ging niet zonder slag of stoot, vertelde hij in de 073voetbalkrant.
De herstart verliep totaal anders dan gehoopt. Kort na de geboorte van zijn zoontje belandde het gezin in een extreem zware en spannende periode, die tot op de dag van vandaag voortduurt. Door lange ziekenhuisopnames en intensieve zorg was Sterks in de voorbereiding nauwelijks aanwezig. Zijn hoofd stond er simpelweg niet naar. “Mijn gedachten zaten toen echt ergens anders. Voetbal was bijzaak.”
Die maanden stonden volledig in het teken van zijn gezin. Ver van huis, in ziekenhuizen in Rotterdam en Nijmegen, probeerde de 34-jarige Dungenaar waar mogelijk toch contact te houden met de club. Meedoen aan trainingen of wedstrijden was op het begin vaak pas op het laatste moment te beslissen. Soms lukte het, regelmatig ook niet. “Het bleef elke keer kijken of het paste, en dat is eigenlijk nog steeds zo.”
Vliegende start
Pas na een lange periode in het ziekenhuis kwam er voorzichtig ruimte om weer aan te sluiten. Dat ging stap voor stap. “Toen ik weer mee kon trainen, was het wennen. Niet alleen omdat ik drie jaar gestopt was geweest, maar ook door alles wat er thuis speelde.” Tegelijkertijd kende Den Dungen een vliegende seizoenstart. De ploeg draaide, de resultaten waren goed en voor Sterks betekende dat vooral geduld hebben en wachten op zijn momenten.
Fysiek voelde hij zich daarbij verrassend goed. “Qua fitheid mag ik, ondanks de situatie, zeker niet klagen.” Toch bleef het soms improviseren. De aanvaller trainde, maakte vooral minuten als invaller en moest ook omgaan met kleine tegenslagen. De laatste wedstrijd voor de winterstop speelde hij zelfs met een gebroken rib. “Dat was pittig”, zegt hij met een glimlach.
Meer dan voetbal
Wat hem in die periode enorm hielp, was de steun vanuit de club. “Vanaf het begin werd ik geweldig opgevangen door de groep, maar zeker ook door Remco en assistent-trainer Brian (van der Steen, red.). Ze dachten en schakelden mee en toonden begrip voor de situatie. Hun steun ging verder dan alleen voetbal, dat heb ik als enorm waardevol ervaren. Zonder dat meedenken was het waarschijnlijk niet eens gelukt om erbij te blijven.”
Langzaam maar zeker groeide Sterks rol binnen het elftal. Met invalbeurten, steeds meer trainingsminuten en uiteindelijk ook zijn eerste doelpunten, vond de echte clubman zijn plek terug. Niet voor niets groeide hij uit tot de tweede captain. “Ik merkte dat ik steeds iets meer kon toevoegen aan deze gezellige en goede groep.”
Hoofd leegmaken
Hoewel hij liever niet in de spotlights staat, betekent het voetbal voor Sterks veel. Juist in een periode waarin alles onzeker is. “Het helpt me om af en toe mijn hoofd leeg te maken. Een moment van ontspanning, even weg van de zorgen thuis. Tegelijk blijft het zoeken naar balans. Zolang het blijft passen, wil ik er het maximale uithalen. Ook sportief gezien. We gaan voor het hoogst haalbare dit seizoen.”
