Elf vragen aan… Jasper Liefting
DRUNEN – Al zijn hele leven speelt Jasper Liefting voor RKDVC. Van nummer tien tot rechtsback, één ding veranderde nooit: zijn liefde voor de club. In ‘Elf vragen aan…’ vertelt hij over zijn mooiste momenten, de blaren van een ploeggenoot en zijn grote voetbaldroom.
- Naam: Jasper Liefting.
- Geboren: 29 juli 1999 in Drunen.
- Club(s): RKDVC. Al vanaf mijn vijfde, en dat blijft ook zo.
- Positie: Begonnen als middenvelder; van ouderwetse nummer 10, tot de verdedigende middenvelder die al het vuile werk mocht opknappen. Drie seizoenen geleden had de trainer ineens een linksback nodig en ja hoor, daar ging ik. Inmiddels ben ik alweer twee seizoenen de vertrouwde réchtsback.
- Dagelijks leven: Vorig jaar een klushuis gekocht, samen met mijn vriendin, in Drunen. In totaal negen maanden bezig geweest en we zitten er nu drie maanden in. Verder werk ik in Geldermalsen, als product engineer, en in mijn vrije tijd sport ik graag. Voetbal, gym, padel, hardlopen… Als het maar actief is, dan ben ik erbij.
- Sterkste/zwakste punt: Door mijn jaren op het middenveld ben ik totaal niet bang voor kleine ruimtes. Geen probleem om op de backpositie onder druk uit te voetballen. Ik trek ook graag het middenveld in en ben vrij aanvallend ingesteld. Mijn traptechniek mag wel wat beter en een beetje extra snelheid zou ook geen kwaad kunnen.
- Kunst- of natuurgras: Bij RKDVC trainen we vrijwel altijd op kunstgras. Ons natuurgras-hoofdveld is… laten we zeggen; wisselvallig. Omdat wij het vooral van voetbal moeten hebben en niet van modderworstelen, kies ik voor kunstgras. Al moet ik toegeven: voor een derby kies ik zonder twijfel een ouderwets, nat grasveld. Dat heeft toch nét wat meer charme en risico.
- Kleur voetbalschoenen: Over het algemeen zwart. Heel soms een ander kleurtje, maar dat blijft uitzonderlijk.
- Mooiste tenue en sportpark: Het tenue van CHC vind ik wel iets hebben. FC Engelen wint het qua sportpark, maar zodra sfeer meetelt, staat RKDVC natuurlijk op nummer één.
- Mooiste voetbalmoment: Dan denk ik toch wel mijn debuut in het eerste elftal, samen met mijn doelpunt tegen Haarsteeg afgelopen seizoen.
- Dieptepunt/grootste blunder: Ik ben gelukkig nooit zwaar geblesseerd geweest, heb geen eigen goal gemaakt en ook nooit gigantisch gefaald. Maar als er iets steekt, is het dat ik nu in mijn achtste seizoen bij de selectie zit en nog steeds niet kampioen ben geworden met het eerste. We strijden al jaren mee, maar blijven telkens hangen in de voorlaatste ronde van de nacompetitie. Het wordt bijna een traditie.
- Opvallendste teamgenoot: Kyan Cordes. Echte clubjongen, geweldige speler en overal aanwezig. Ook nog de beheerder van onze social media. Hij krijgt alleen blaren zodra hij de kleedkamer uit loopt. Inmiddels álle soorten schoenen en wondermiddeltjes geprobeerd, maar de oplossing is nog niet gevonden. Voor elke training en wedstrijd – en weer opnieuw in de rust – knutselt hij tien minuten lang een compleet kunstwerk van wol, talkpoeder en tape om zijn voeten.
- Voetbalhumor: Een van onze teamgenoten, Walterson van Drunen – die wij Wally noemen -, komt op willekeurige momenten in de kleedkamer of op het veld met feitjes. Tegenwoordig vraagt de trainer voordat de bespreking begint eerst even of hij nog een feitje heeft die hij graag wil delen. Ik zullen jullie de details besparen.
- Wat wil je nog bereiken: Kampioen worden met RKDVC.
- Beste speler uit de regio: Nog nooit eerder heb ik het zo lastig gehad als dit seizoen in de thuiswedstijd tegen de linksbuiten van FC Engelen. Naam: Wanderson Fernando dos Santos.
- Opvallendste regioclub: Haarsteeg. We wonnen thuis vrij eenvoudig met 3‑0, maar toch werden zij kampioen. Dat zegt vooral iets over ons: zij presteerden constant, wij iets minder…