Achter de bar in Boxtel, elders langs de lijn
BOXTEL – Wie Frank van Oers ziet staan achter de bar bij RKSV Boxtel, zou bijna vergeten dat hij tegenwoordig hoofdtrainer is in Olland. Jarenlang zat hij vastgeroest aan ‘Boc’. Sinds 1998 was hij er actief als speler, kantineman, assistent- én hoofdtrainer. Maar vorig jaar zomer koos de clubman bewust voor iets nieuws. En dat bevalt hem wel.
De verschillen met Boxtel zijn groot, merkt Van Oers iedere keer opnieuw wanneer hij koers heeft gezet naar de vijfdeklasser uit het nabijgelegen – en amper duizend inwoners tellende – dorpje. “Dit is natuurlijk een veel grotere club, met zo’n dertig teams”, vertelt hij aan de bar in de verder nog lege kantine van sportpark Munsel. “Bij Olland is dat wel anders. Daar moeten we het doen met slechts drie seniorenelftallen en de jeugd begint – in samenwerking met Irene – pas bij de Onder 12. Moest wel, anders kwamen ze bij elk elftal wat tekort.”
De mannen van de selectie worden in Boxtel eigenlijk ook wel een beetje verwend, klinkt het lachend. “Alles wordt hier voor ze geregeld, maar in Olland doen we het allemaal samen. Elke week hebben bijvoorbeeld vier spelers dienst voor de materialen rondom trainingen en wedstrijden. Dat geeft ook iets moois: iedereen voelt zich verantwoordelijk.”
Gewoon achter de bar
Wat hij mist aan RKSV Boxtel? Eigenlijk minder dan je zou denken. Zijn vrouw Kiki runt – samen met Frans Voets – nog altijd de kantine. Daardoor staat Van Oers iedere zaterdagochtend nog ‘gewoon’ op zijn vertrouwde plekje achter de bar. “De staf en spelers van het eerste zie ik ook nog regelmatig. Écht weg ben ik dus niet, alleen op voetbalgebied.”
Dat zijn ‘oude club’ – onder leiding van nieuwe trainer John Cornelissen – afgelopen seizoen zo goed presteerde, deed de clubman dan ook zichtbaar plezier. “Dat had ik eigenlijk ook wel verwacht. Een jaar daarvoor was het pech. Door de blessure van Lars van Hamond zakten we toen aan het einde van de competitie weg en grepen we overal langs. Helaas is het afgelopen seizoen weer niet gelukt via de nacompetitie.”
Bijna onderaan
Bij Olland, waar hij vorig jaar de naar Den Dungen vertrekkende Remco Kivit verving, vergaat het Van Oers ook allesbehalve makkelijk. De club promoveerde drie jaar geleden nog, maar kwam keihard terug naar de 5e klasse en eindigde daar weer onderin. “Er stopten vijf basisspelers, en niet de minsten”, legt de niet te benijden trainer uit. “Toen ik tekende wist ik al dat we aan de slag moesten met een hele jonge groep. De inzet en mentaliteit zijn prima, maar het niveauverschil is groot. Het tweede elftal speelt in de reserve 6e klasse; die stap is enorm. Ik ben terechtgekomen bij een hele leuke club, met dito groep. Alleen nu de punten nog, haha. Maar eigenlijk kan dat ook niet anders. We missen een half elftal, ten opzichte van een jaar eerder.”
De trainer hoopt op een beter seizoen. “We moeten meer vertrouwen hebben, ik denk echt dat er meer in zit. Maar voor de rest heb ik het prima naar mijn zin, hoor. Het was even wennen, na zoveel jaren Boxtel. Maar de gezelligheid is bij beide clubs gelukkig hetzelfde. En dat vind ik op dit niveau misschien wel het allerbelangrijkste.”