Elf vragen aan… Rudi van Gemert
ESCH – Rudi van Gemert loopt al sinds mensenheugenis rond op het sportpark en is inmiddels niet meer weg te denken bij Essche Boys. De dertigjarige verdediger vertelt in deze editie van ‘Elf vragen aan…’ onder meer over promotie, een pijnlijke kampioensstrijd, een bijzondere teamgenoot en zijn ultieme doel: vijfhonderd wedstrijden in het eerste van Essche Boys.
- Naam: Rudi van Gemert.
- Geboren: Op 29 juni 1996 in Esch. Ik ben nu dus dertig jaar.
- Club(s): Al vanaf de F-jes bij Essche Boys.
- Positie: Ik maakte een seizoen of twaalf geleden mijn debuut in het eerste als centrale middenvelder, tussendoor ben ik anderhalf seizoen linksbuiten geweest – was niet echt mijn positie – en nu sta ik alweer een tijdje links centraal achterin. Dat bevalt op mijn leeftijd, vooral op maandagochtend, wel erg goed.
- Dagelijks leven: Sinds ruim een jaar samenwonend met mijn vriendin in Boxtel. Ik ben hovenier en werk als ZZP-er. In het weekend ga ik graag op pad met vrienden.
- Sterkste/zwakste punt: Mijn crossbal met links mag er zijn, mits ik een beetje in de wedstrijd zit. Zwak is al vanaf het begin mijn snelheid geweest.
- Kunst- of natuurgras: Wij spelen en trainen op natuurgras, daar kies ik ook duidelijk voor. Op kunstgras krijg ik veel last van blessures en de charme van een nat natuurgrasveld is er niet. Ook is het stiekem wel lekker als er door vele regen wel eens een training niet doorgaat.
- Kleur voetbalschoenen: Eigenlijk altijd zwart, met een blauw logo er tussen. Past het best bij ons tenue.
- Mooiste tenue en sportpark: Wij hebben sinds een aantal jaar een volledig zwart uittenue, vind ik wel iets hebben. Het vernieuwde sportpark van Zwaluw is ook mooi geworden, met de kantine boven het veld. Alleen jammer van het kunstgras.
- Mooiste voetbalmoment: De promotie bij Avanti, tegen OSC’45, in 2019. Toen we als vierde eindigden, namen we een beetje onverwacht een periode over. En toen speelden we in de nacompetitie twee sterke wedstrijden. Al staat de 3-4 overwinning, uit bij ODC in 2023-2024, ook erg hoog op mijn lijstje.
- Dieptepunt/grootste blunder: Afgelopen jaar werden we op de laatste speeldag geen kampioen. Hadden we volledig zelf in de hand, maar helaas haalden we die zondag niet ons niveau en verloren we terecht. Ondanks het mislopen, hadden we een fantastisch seizoen en leefden de supporters met ons mee.
- Opvallendste teamgenoot: Lars van Wanrooij. Onze vaste chauffeur als er een disco is bij de tegenstander. Heeft geen bier nodig om het gezellig te hebben en blijft altijd wel hangen. Doet ontzettend veel voor de club. Buiten dat is hij een heel goede voetballer en ontzettend bepalend voor ons.
- Voetbalhumor: We verloren ooit uit kansloos met 0-5. Cas den Ouden en ik waren iets voor het einde gewisseld en stonden al onder de douche toen de trainer een donderspeech gaf in de kleedkamer. Cas en ik keken elkaar aan en maakten een gebaar, met geluidje, dat we gewoon snel aan het bier zouden gaan. Dit wordt nu nog steeds weleens herhaald na een nederlaag.
- Wat wil je nog bereiken: Ik wil graag voor de vijfhonderd wedstrijden in het eerste gaan. Is nog ver weg en of het realistisch is, weet ik niet. Ook zou een promotie of kampioenschap ooit nog mooi zijn.
- Beste speler uit de regio: Zonder twijfel Joeri Vugts. Al zoveel seizoenen bepalend bij Nemelaer, gewoon heel knap. Heel vroeger nog ooit, tijdens de Haaren Cup, tegen hem gevoetbald. Maar dat zal hij zelf vast niet meer weten.
- Opvallendste regioclub: Knap hoe snel ODC van de 4e naar de 2e klasse is gepromoveerd. Met een goede selectie en hun nieuwe trainer Stephan Hesemans denk ik dat ze verder kunnen bouwen.
Ik hoop dat wij dit seizoen zelf weer net zo lang mee kunnen doen bovenin als afgelopen jaar. Al zal alles dan een beetje mee moeten zitten.