Lastige jeugdspeler wordt vaste waarde
ROSMALEN – Van een lastige jeugdspeler naar een vaste waarde in OJC Rosmalen 1. Sami Kaddouri (24) heeft er een flinke weg voor afgelegd. De spits speelt al sinds zijn vierde bij OJC, maar dat hij ooit in het eerste elftal zou belanden, was lange tijd niet vanzelfsprekend. Inmiddels is hij bezig aan zijn tweede seizoen in de hoofdmacht. En na twee degradaties op rij kijkt OJC voorzichtig weer omhoog.
Met 7 punten uit de eerste 4 wedstrijden is de start van OJC in de 1e klasse niet verkeerd. Zondag, in de met 0-2 gewonnen wedstrijd tegen RKHVV, maakte Kaddouri zijn eerste doelpunt van het seizoen. “Eindelijk”, lacht de aanvaller, die zichzelf een duidelijk doel heeft gesteld. “Ik wil boven de tien goals eindigen. Er moeten er dus voor de winterstop nog wel een aantal bij. Maar uiteindelijk is het belangrijkste dat we het als team goed doen. Hopelijk kunnen we een periode pakken, om in de play-offs te belanden.”
Anderhalf jaar aan de kant
Kaddouri loopt al bijna zijn hele leven rond op sportpark De Groote Wielen. “Alleen in de O15 heb ik een jaartje bij Wilhelmina gevoetbald.” Daarna keerde hij terug, om alle selectie-elftallen van de OJC-jeugd te doorlopen. “Op mijn achttiende debuteerde ik bij het eerste, maar daarna hielden een gescheurde kruisband en meniscus me anderhalf jaar aan de kant.”
Vorig jaar zomer, toen de eerste selectie nagenoeg volledig leegstroomde, sloot Kaddouri – met verschillende teamgenoten van O23-1 – aan bij de hoofdmacht. “Dat ik dat uiteindelijk zou halen, was in mijn jongere jaren niet voor iedereen logisch. Niet zozeer vanwege een gebrek aan voetbaltalent. Ik heb ieder seizoen heel veel goals gemaakt. Alleen was ik vroeger niet de makkelijkste speler in de omgang voor een trainer. Daardoor mocht ik niet altijd direct naar de eerste elftallen. We hadden er een paar hele goede voetballers bij, van wie je het juist wél zou verwachten. Maar die werden op latere leeftijd voetballend steeds minder, terwijl ik beter werd.”
Terug naar oude niveau
Kaddouri kent OJC als divisionist. Dat de vereniging inmiddels, met twee opeenvolgende degradaties, is afgezakt naar de 1e klasse doet hem pijn. “Voor een club als OJC vind ik het niet al te best dat we op dit niveau spelen. Toen ik aansloot bij het eerste, was het nog gewoon de top vijf van de derde divisie. We moeten dus ergens aan werken, om weer het oude niveau naar boven te brengen.”
Zelf hoopt hij daar zijn aandeel in te hebben en houden. “Ik ben blij dat ik hier speel en hoop dat nog heel lang te blijven doen. Weinig mensen die mij in mijn jongere jaren hebben zien voetballen, zullen gedacht hebben dat ik het eerste zou halen. Maar als je echt een jongen van de club bent, met een rood-zwart hart, wil je uiteindelijk niets liever.”