Frank Brands stopt er helemaal mee
DEN BOSCH – Toen Frank Brands ons vorige week – op het moment dat wij toevallig weer eens contact legden – meldde dat er op korte termijn ‘nieuws’ zou volgen, gingen wij uit van een van de vele contractverlengingen. Niets bleek echter minder waar. De 54-jarige trainer maakte dinsdagavond aan ons (en bij Rhode) bekend na een jaar alweer te vertrekken. Brands stopt zelfs helemaal als oefenmeester.
Het heilige vuur is helaas gedoofd, vertelt de voormalig keeper ons als we hem een dag later aan de lijn hebben. “Ik merkte tijdens de coronaperiode dat ik het gewoon niet leuk meer vond. Mijn verwachting was dat dat na de pandemie wel bij zou trekken, maar dat blijkt helaas niet het geval. De passie en bevlogenheid, die ik decennialang met me meedroeg, is afgenomen. Dan moet ik eerlijk zijn naar mezelf en naar de club toe, hoe spijtig ik dat ook vind.”
Het was zijn bedoeling helemaal niet toen hij afgelopen zomer instapte bij Rhode. “Ik wilde gaan bouwen, niet na een jaar alweer stoppen. Er was binnen de club verbazing, maar gelukkig ook begrip voor mijn standpunt. Ik werk trouwens met een hele fijne groep, daar ligt het helemaal niet aan. Rhode is ook echt een hele mooie en fijne club, met fijne mensen, een mooie accommodatie en veel vrijwilligers, wat in deze tijd niet vanzelfsprekend is.”
Anders gewend
Veel voetballiefhebbers uit de regio zullen hun wenkbrauwen hebben gefronst bij het lezen van de eerste regels van dit artikel. We kennen Brands als een ouderwets voetbaldier, waarbij veertig jaar lang alles in het teken stond van het spelletje. “Laatst las ik het verhaal van Ton Berens op jullie site, daar herkende ik me wel in”, duidt hij verder. “Er is veel veranderd in het voetbal. Ik heb er zelf, als keeper en trainer, altijd alles voor gelaten en gedaan. Tegenwoordig worden vakanties gewoon tijdens de voorbereiding en zelfs op wedstrijddagen gepland. Misschien is dat een maatschappelijk iets, maar ik ben het anders gewend.”
Al met al is het een opeenstapeling van zaken, schetst Brands, die onlangs thuis zijn voornemen om te stoppen bespreekbaar maakte. “Mijn vrouw heeft de keuze aan mij gelaten. Ze zou me steunen als ik door wilde gaan, maar het ook niet erg vinden als ik zou stoppen. Misschien is het wel goed om, na al die jaren waarin ze zich aan mij moest aanpassen, eens aan de andere kant te denken. Toen we in de coronatijd een weekendje weg gingen, dacht ik: dit is toch eigenlijk ook wel mooi.”