Elf vragen aan… Daan Snijers

ALEM – Tijdens het seizoen probeert hij wekelijks de regionale rechtsbuitens het voetballen zo lastig mogelijk te maken. In deze vrije zomerperiode nam Daan Snijers de tijd om zich door het vragenvuur van onze vaste zaterdagrubriek te worstelen.

  • Naam: Daan Snijers.
  • Geboren: 4 juni 2002 in ‘s-Hertogenbosch.
  • Club(s): Ik speel nu alweer vijf jaar bij Alem. Hiervoor, in de jeugd, een klein uitstapje gehad naar een vriendenteam bij Nivo Sparta, maar daarvoor heb ik ook heel mijn jeugd bij Alem gevoetbald.
  • Positie: Vroeger eigenlijk altijd middenvelder geweest, maar sinds twee seizoenen vaste waarde op linksback.
  • Dagelijks leven: Ik woon nog mooi thuis bij mijn ouders in Alem en studeer aan de Fontys in Eindhoven. Verder probeer ik zo vaak mogelijk naar Amsterdam te gaan, waar mijn vriendin woont, en ga ik graag naar een festival.
  1. Sterkste/zwakste punt: Mijn sterkste punt is denk mijn doorzettingsvermogen. Waar het het meest aan schort, is denk ik af en toe rust houden aan de bal en mijn overzicht.
  2. Kunst- of natuurgras: Mijn voorkeur gaat toch wel uit naar natuurgras. Daar spelen en trainen we bij Alem altijd op en het fijne eraan is dat je naderhand niet helemaal onder schaafwonden zit. Het nadeel is wel dat natuurgras niet altijd bespeelbaar is in de winter en kunstgras wel.
  3. Kleur voetbalschoenen: Maakt mij eigenlijk niet zoveel uit. Ik kies wel altijd voor de Nike Superfly.
  4. Mooiste tenue en sportpark: Ons eigen oranje tenue is toch wel het mooist. Zelden zie je die kleur nog en samen met de witte sokken en broek is dat een mooi setje. Bij het mooiste sportpark denk ik aan dat van Nivo Sparta.
  5. Mooiste voetbalmoment: De handhaving van vorig jaar. Na een moeizame competitie mochten we via de nacompetitie toch in de 3e klasse blijven. Vooral mooi omdat Kevin Broekmeulen met zijn laatste balcontact, na 120 minuten, de winnende treffer maakte.
  6. Dieptepunt/grootste blunder: Tijdens mijn debuut voor Alem 1 mocht ik – toen we al met 4-0 voor stonden – een penalty nemen, maar die schoot ik helaas meters over het doel heen. Ik schaamde me kapot. Verder is natuurlijk het grootste dieptepunt het overlijden van onze vriend en teamgenoot Nick de Leeuw.
  7. Opvallendste teamgenoot: Dan kies ik voor Rombout van der Steen. Speelt vrijwel niet bij Alem, maar is er altijd. En zo nu en dan komt ie met glitters op zijn kale hoofd de kantine inlopen, na weer een wilde nacht, met vaak exotische uitstapjes.
  8. Voetbalhumor: We zijn afgelopen jaar voor het eerst met de selectie naar Albufeira afgereisd voor een trainingskamp en daar heb ik prachtige moment meegemaakt. Van bier drinken tot in de ochtend, om vervolgens de volgende dag – twee minuten voor verzamelen – je kamergenoot zijn bed uit te moeten trekken, om nog net op tijd te komen voor het ontbijt. Daarna een potje voetballen, om dan toch maar weer te gaan zuipen.
  9. Wat wil je nog bereiken: Graag zou ik, na onze degradatie met Alem, weer terugkeren in de 3e klasse. Zou het mooist zijn als dat gepaard gaat met een kampioenschap.
  10. Beste speler uit de regio: Een goede vriend van mij voetbalt bij de rivaal. Roy van Beurden heeft ons al vaak dwars gezeten tijdens de derby tegen DSC. Zijn techniek en schot zou ik graag willen hebben.
  11. Opvallendste regioclub: Voor mij is dat Zwaluw VFC. Vorig jaar kampioen geworden in de 3e klasse en gelijk nacompetitie voor promotie gespeeld naar de 1e klasse, heel knap.
    Maar ik wil onszelf ook niet uitsluiten. Wat wij hebben laten zien, met een kleine club en bijna alleen maar jongens uit Alem, is ook heel knap. Jammer dat we nu dan net gedegradeerd zijn, maar we gaan er alles aan doen om zo snel mogelijk weer terug te keren.


Foto’s: Gerald van Zanten | Jeroen Savelkouls