Eerste trainer die zelf op M-Side stond

LIEMPDE – Veertien jaar geleden begon Brord van de Sande (31) als trainer bij DVG F4. Altijd bleef hij zijn club trouw, om via verschillende jeugdelftallen, het tweede team en het assistentschap bij het eerste elftal dit seizoen zélf het vlaggenschip onder zijn hoede te hebben.

“Jaren geleden heb ik hier mijn zinnen op gezet, toen het steeds duidelijker werd dat ik een hele sterkte lichting trainde. We speelden met de JO15-1 in de hoofdklasse, wat nooit eerder gebeurde bij DVG.” Zes seizoenen trainde Van de Sande de generatie waarvan inmiddels iedereen is doorgestroomd naar de selectie. “Mooi om te zien dat het nu uitkomt en ik mag beginnen met een groep die ik voor een groot deel zelf heb opgeleid.”

Jarenlang plezier
Ondanks dat DVG een kleine dorpsclub is, ziet Van de Sande volop mogelijkheden voor de komende jaren. “Jammer dat we niet zijn gepromoveerd naar de 3e klasse. We willen een stabiele club op dat niveau worden, die uiteindelijk jaarlijks voor een periodetitel moet kunnen gaan. De gemiddelde leeftijd in de selectie is heel laag en er komt ook nog een goede lichting aan vanuit de JO17-1 en JO19-1. Daar staan meer dan genoeg spelers in waar de selectie van DVG nog jarenlang plezier van kan hebben.”

Van de Sande, die de ervaren Hans Lathouwers wist vast te leggen als zijn assistent, heeft een eigen visie: “We zullen niet snel het team worden met de beste spelers in de 3e klasse, maar met onze speelwijze en mentaliteit hoop ik dat we het verschil kunnen maken. Een energieke speelstijl, met veel druk vooruit en lef tonen in de opbouw, is waar ik voor sta. Op een agressieve manier hoog druk zetten, ongeacht de tegenstander, en met onze veldbezetting willen we het verschil maken.”

Iets magisch
Het is enkel DVG wat voor de nieuwe hoofdtrainer telt. Hij heeft op dit moment geen ambitie om ooit een andere amateurclub te gaan trainen. “Uiteindelijk hoop ik wel fulltime in het voetbal te kunnen werken. Het allermooiste zou zijn om dat bij mijn favoriete club, FC Den Bosch, te kunnen doen. Een rol in de jeugdopleiding als trainer, scout of analist bijvoorbeeld. Mijn ultieme droom is de eerste hoofdtrainer ooit worden die zelf op de M-Side heeft gestaan. Niet realistisch natuurlijk, maar dromen mag altijd, toch? Ondanks de misdragingen die er helaas wel eens plaatsvinden – en waar ik een hekel aan heb – is de rauwe sfeer die er tijdens wedstrijden kan zijn wel iets magisch, wanneer er iets te vieren valt.”