Andere Goesten aan het roer
DEN BOSCH – Deze zomer was er een wisseling van de wacht bij Jan van Arckel. Trainer Giel Goesten (30) vertrok naar Roda Boys en is opgevolgd door zijn broer Bart (31), afgelopen seizoen nog speler van de selectie. “Ik durf m’n schoenen nog niet helemaal aan de wilgen te hangen”, vertrouwde die ons toe in de voorjaarseditie van de 073voetbalkrant. “Hebben ze me nodig, dan zal ik er gewoon staan.”
Waar Giel al op veel te jonge leeftijd moest stoppen als voetballer, tobt ook zijn oudere broer al jaren met z’n fysieke gestel. “Meerdere operaties aan de meniscus en twee keer mijn voorste kruisband afgescheurd”, vat hij samen. “Blijft een teer punt. Daarom waardeer ik het ook zo dat ik nog af en toe lekker mee kan ballen.”
Liefhebber
De voormalig aanvaller van Roda Boys en Nivo Sparta pikt zelfs op ‘halve kracht’ zijn doelpuntjes nog regelmatig mee. “Ik moet het eigenlijk altijd doen met invalbeurten, maar laatst waren het weer eens ouderwets negentig minuten. Kon goed vier, vijf jaar geleden zijn geweest, dus dat was wel mooi. Ik probeer altijd te trainen, omdat ik nou eenmaal een liefhebber ben, maar kijk met Giel een beetje per week hoe het ervoor staat. Over het algemeen doe ik op dinsdag volledig mee en is het op donderdag enkel wat loop- en pass-/trapwerk.”
Komend seizoen zal Bart nog een stuk minder meetrainen. “De focus gaat echt op de groep”, knikt de nieuwe hoofdtrainer van de zaterdag vierdeklasser instemmend. “Zelf voetballen gaat naar een lager pitje, maar helemaal afscheid nemen doe ik niet. Ik ben wel heel jong om te stoppen als speler. M’n hoofd en hart willen eigenlijk nog een aantal jaren door. Het spelletje zelf doen is gewoon nog steeds prachtig, maar op dit moment is dit – voor m’n lichaam – alleen wel de juiste stap. Ik wil de druk van mijn knie af hebben. Maar de schoenen gaan nog niet aan de wilgen, hoor. Ik blijf af en toe meetrainen en als ze me nodig hebben in de laatste tien minuten, dan zal ik er staan.”
Ad interim
In 2017 stond hij al eens aan het roer bij de Jantjes. “Toen was ik, als speler van Nivo Sparta, lang aan het revalideren en stopte de trainer hier in Ammerzoden. Ik maakte het seizoen ad interim af en we promoveerden via de nacompetitie. Geweldig, om nooit te vergeten.” Zo’n hoofdstuk zou hij wel opnieuw willen schrijven. “Ik heb ook echt zin om met deze gasten aan de slag te gaan. We lopen iedere training met twintig man op het veld en gaan allemaal volle bak. Echt genieten, de wil en kwaliteit van dit team.”
Het trainerschap volle bak oppakken is dus, na Giel, ook het doel voor de oudste van de broers. “Voetbal is echt m’n uitlaatklep. Mijn baan als financieel adviseur bij het kantoor van mijn vader gaat de komende jaren alleen maar drukker worden. Dan is er niks zo fijn als in mijn vrije tijd bezig te kunnen zijn met voetbal. Ik heb al regelmatig jeugdteams getraind bij Jan van Arckel en Nivo Sparta. Toen ik in Zaltbommel de JO15-1 deed, samen met Jordi Ruijsch, heb ik mijn TC3-papieren al gehaald.”
Kantine leeg zingen
Het zal even wennen zijn, dat een van de sfeermakers van de groep ineens eindverantwoordelijke is. “Laten we het erop houden, dat ik lastig m’n mond kan houden”, lacht ie. “Maar die hebben we wel meer, hoor. Gaat vast helemaal goedkomen. En wanneer de avond daar om vraagt, blijf ik de kantine gewoon leeg zingen.”
Bart is trots dat zijn club hem deze kans geeft. “Dat ik deze groep door en door ken, en zij mij ook, zie ik niet als een probleem. Juist niet. Ze weten hoe ik ben en ik zal me nooit meer voelen dan de rest. Ik moet natuurlijk keuzes gaan maken en daar zal de een het meer mee eens zijn dan de ander, dat mag ook. Maar afspraken nakomen en eerlijk zijn, dat is in mijn beleving cruciaal. Ik ga gewoon de beste elf opstellen. Wie dat zijn, dat bepalen ze voor het grootste gedeelte helemaal zelf.”